Danıştay 3. Daire E.2020/3038 K.2022/3899

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2007, 2008 ve 2010 dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizi ile 6111 sayılı Yasa kapsamındaki matrah artırımı uyarınca tahakkuk edip ödenmeyen tutardan kaynaklanan kamu alacaklarının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri. Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmü uyarınca … ve …'tan alınan faturalardan kaynaklanan kamu alacağına ilişkin olarak incelendiğinde, ödeme emri içeriği vergi ve cezalara karşı açılan davayı sonuçlandıran ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:... , ... , K:... , ... sayılı kararlarının … ve …'tan alınan faturalardan kaynaklanan kısmı yönünden davanın reddine ilişkin hüküm fıkralarının Danıştay Üçüncü Dairesinin 24/04/2018 tarih ve E:2016/2073, 2075, K:2018/2181, 2182 sayılı kararlarıyla bozulduğu, yine dava konusu ödeme emrinin dayanağı (2) nolu ihbarnamelere karşı açılan davayı Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uymak suretiyle neticelendiren ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E.... K.... sayılı kararıyla (2) Nolu ihbarnamelerin ... ve ... 'tan alınan faturalardan kaynaklanan kısmının iptal edildiği görüldüğünden, dayanağı kalmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin; … ve …'tan alınan faturalardan kaynaklanan kısmı iptal edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

(2) Nolu ihbarnamelerin tarhiyata karşı açılan davalar sonucunda verilen kararlar üzerine bildirim niteliğinde düzenlendiği, ancak vergi hatası ve diğer hatalar söz konusu olduğunda davaya konu olabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.