Danıştay 3. Daire E.2020/4877 K.2022/4330

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu … Barkod ve Etiket Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2008 ila 2010 yıllarının muhtelif dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği cezalı verginin, 2008 ila 2010 yıllarına ilişkin defter ve belgelerin ibraz edilmemesinden kaynaklandığı, …-… tarihleri arasında şirketin kanuni temsilcisi olan davacının, defter ve belge isteme yazısının tebliğ edildiği 11/09/2013 tarihinde şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmadığı dikkate alındığında, kanuni temsilcilik sıfatının sona ermesinden sonra vergilendirmeye ilişkin ödevlerini yerine getirmediğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrine konu amme alacağının tahsili için asıl borçlu şirket adına tanzim ve tebliğ edilen ödeme emrine rağmen borcun asıl borçlu şirket tarafından ödenmediği, asıl amme borçlusu şirket hakkında yapılan malvarlığı araştırmasından olumlu sonuç alınamadığından kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına dava konusu ödeme emrinin tanzim edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.