Danıştay 3. Daire E.2020/531 K.2022/3989

Dava konusu istem: Davacının bir dönem ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu Tasfiye Halinde … Taş Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan e-hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu hacizlerin dayanağı olan ve davacı adına düzenlenen ödeme emirleri içeriği kamu alacağının 27/11/2014 tarihinde 6552 sayılı Yasa kapsamında asıl borçlu şirket tarafından yapılandırıldığı dolayısıyla söz konusu borçlardan yapılandırma tarihinde ortak ya da temsilci olan kişilerin sorumlu olacağı, 2012 yılından sonra şirket ortaklığı ve kanuni temsilcilik sıfatını haiz olmayan davacının bu tarihten sonra yapılan iş ve işlemlerden sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle banka hesaplarına uygulanan hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl amme borçlu şirketin kanuni temsilcisi olan davacı şirkete ait borçlardan sorumlu olduğundan uygulanan hacizlerde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.