Danıştay 3. Daire E.2020/535 K.2022/3822

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu … Hastane ve Sağlık Hizmetleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinden alınamayan muhtelif vergi borçları nedeniyle emekli maaşı banka hesabı üzerine uygulanan haczin kaldırılması ve yapılan kesintilerin iadesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 93. maddesinde, aylıkların, 88. maddeye göre takip ve tahsili gereken alacaklar ve nafaka alacakları dışında haczedilemeyeceğinin açıkça belirtildiği, aynı Kanun'un 88. maddesi gereğince davacının muvafakati olmadan emekli maaşına haciz uygulanamayacağı gerekçesiyle dava konusu haciz kaldırılarak kesintilerin iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haczin dayanağı kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceğinin analaşılması üzerine 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un mükerrer 35. maddesi uyarınca kanuni temsilci sıfatıyla davacıdan aranıldığı, aynı Kanun'un 71. maddesine göre emekli aylıklarına haciz uygulanabileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.