Danıştay 3. Daire E.2021/1662 K.2023/141

Dava konusu istem: Davacının 2005 yılına ait yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle sonraki yıla devreden katma değer vergisinin olmadığı da gözetilerek yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2006 yılının Ocak, Mart, Mayıs ve Haziran dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulu'nca, Vergi Mahkemesinin bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden davanın reddine yönelik ısrar kararının bozulması üzerine söz konusu bozma kararı uyarınca dava konusu tarhiyatın önceki yıldan devreden indirilebilecek katma değer vergisi yönünden bağlı olduğu 2005 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davanın, … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla reddedildiği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın reddine dayanak olarak gösterilen mahkeme kararının kesinleşmediği, defter ve belge isteme yazısının tebliğinin usulüne uygun olarak yapılmaması nedeniyle ibraz etmeme eyleminin şartlarının oluşmadığı, istenildiği takdirde söz konusu defter ve belgelerin ibraz edilebileceği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 07/01/2021 tarih ve E:2020/973, K:2021/36 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.