Danıştay 3. Daire E.2021/3199 K.2023/1310

Dava konusu istem: Davacının satışını yaptığı stor perdelerin teslimi yönünden indirimli oran müessesesinden faydalanmasının mümkün olmadığı ve stor perdelerin teslimlerinde %18 yerine %8 oranında katma değer vergisi uygulamak suretiyle katma değer vergisini eksik hesapladığı yönünde tespitler içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2016 yılının Şubat ila Aralık dönemleri için ikmalen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Uyuşmazlığa konu emtianın, 30/12/2007 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın %8 vergi oranına tabi olduğu belirtilen ekli (II) sayılı listenin B başlığının altında tanımlı mallardan olup olmadığı hususunda ihtilaf bulunduğunun anlaşıldığı olayda, ilgili Bakanlar Kurulu Kararı'nın 5. maddesinde nitelik olarak herhangi bir perde ayrımına gidilmediği,

davacının sattığı perde türü malzemelerin, 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'na ekli (II) sayılı listenin B bölümünün 5. maddesinde %8 katma değer vergisine tabi olduğu belirtilen perde ile bunların benzeri ev tekstil ürünleri kapsamında olup olmadığı hususunda yeterli inceleme yapılmadığı,

diğer taraftan, 30/04/2019 tarihli 1013 sayılı Cumhurbaşkanı Kararı ile Mal ve Hizmetlere Uygulanacak Katma Değer Vergisi Oranlarının Tespitine İlişkin 2007/13033 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın ekli (II) sayılı listenin "Diğer Mal ve Hizmetler" başlıklı bölümünün 5. maddesinde yer alan "perde" ibaresinden sonra gelmek üzere "(montaj ve hareket ettirici mekanizması kısmen alüminyum, plastik ve benzeri malzeme içerenler dahil)" ibaresinin eklenerek stor perdenin de listeye dahil edildiği görüldüğünden yapılan tarhiyatta ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatın ve kesilen özel usulsüzlük cezasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.