Danıştay 3. Daire E.2021/587 K.2023/1520

Dava konusu istem: Davacının elde ettiği gayrimenkul sermaye iradını beyan dışı bıraktığı ve belge ibraz etmediği yönünde saptamalar içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak adına 2013 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … Gayrimenkul Yatırım Turizm İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından davacının hesabına yatırılan paranın, söz konusu otel inşaatının bitirilmediği, otelin işletmeye açılmadığı ve henüz teslim edilmediğinden kaynaklı olarak devremülk sahibine hediye tatil adı altında yapılan bir ödeme olduğu, ortada kiraya verilebilecek davacıya teslim edilmiş bir taşınmazın bulunmadığı anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık görülmediği, kesilen özel usulsüzlük cezasının ise hukuka uygun olduğu gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi kaldırılmış, özel usulsüzlük cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.