Danıştay 3. Daire E.2023/10040 K.2024/5633

Dava konusu istem: Davacının, bir dönem kanuni temsilcisi olduğu ... Gayrimenkul Yatırım İnşaat Kuyumculuk Limited Şirketi'nden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu hacizlerin dayanağı olan davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinin 06/09/2021 tarihinde birinci defa tebliğ edilememesi üzerine 22/09/2021 tarihinde ikinci defa yapılan tebliğde kapıya yapıştırılan tebliğ pusulasında, muhataba ulaşılamama nedenine ilişkin herhangi bir şerh ve imzaya yer verilmediği dolayısıyla ödeme emirleri usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden dava konusu hacizlerde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu hacizler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 93 ilâ 109. maddelerinde tebliğ esasları, tebliğin muhatapları, posta ve ilan yoluyla tebliğler, memur eliyle tebliğ, elektronik ortamda tebliğ ve tebliğ yerine geçen işlemler düzenlenmiş, tebligatın nerede, nasıl ve kimlere yapılacağı belirlenmiştir.

Bakılmakta olan davada, dava konusu hacizlerin dayanağı ödeme emirlerinin davacının MERNİS'te kayıtlı ikametgah adresine tebliğe çıkarıldığı, muhataba ulaşılamaması nedeniyle iade edildiği, ödeme emirlerinin ikinci kez aynı adrese tebliğe çıkarıldığında ise üzerinde davacının (muhatabın) adı soyadı, vergi kimlik numarası ile tebliğ evrakını gönderen idarenin, 22/09/2021 tarihinin yazılı olduğu tebligat pusulasının, muhatabın kapısına yapıştırıldığı anlaşılmaktadır. Bu açık tespit karşısında yapılan tebligatın 213 sayılı Kanunda öngörülen ve belirli olan tebliğ usulüne aykırı olduğundan söz edilemez.

Bu bakımdan, usule uygun şekilde tebliğ edilip dava konusu edilmeyerek kesinleşen kamu alacağının tahsiline yönelik tesis edilen haciz işlemlerinin, davacının kanuni temsilcisi olarak borçtan sorumluluğu, haczin diğer koşulları yönünden hukuka uygun olup olmadığı yolunda uyuşmazlığın esası hakkında inceleme yapılarak karar verilmek üzere Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.