Danıştay 3. Daire E.2023/10115 K.2024/6160

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'inin kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden yapılan tahakkukun belirtilen kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket adına 2018 yılı için yapılan kurumlar vergisi tarhiyatına ilişkin ihbarnamenin 24/11/2020 tarihinde tebliğ edildiği, 15/12/2020 tarihli dilekçe ile tarhiyat sonrası uzlaşma talebinde bulunulduğu, 30/04/2021 tarihinde 2020 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin vergiye uyumlu mükelleflere tanınan vergi indirimden yararlandırılması gerektiği ihtirazi kaydıyla verildiği, 31/08/2021 tarihli dilekçe ile uzlaşma başvurusundan vazgeçilerek 7326 sayılı Kanun kapsamında 2018 yılı kurumlar vergisinin yapılandırılarak ödendiği görüldüğünden, davacı şirketin 2020 yılı kurumlar vergisi yönünden vergiye uyumlu mükelleflere tanınan %5 vergi indiriminden faydalanma koşullarını taşımadığı sonucuna varıldığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2018 yılı için yapılan tarhiyat için uzlaşma başvurusunda bulunulmuş olması nedeniyle tarhiyatın kesinleşmediği, sonrasında uzlaşma başvurusundan vazgeçilerek 7326 sayılı Kanun kapsamında yapılandırılarak ödenen vergi borcu gerekçe gösterilerek vergiye uyumlu mükelleflere tanınan vergi indiriminden yararlandırılmamasında hukuka uygunluk bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.