Danıştay 3. Daire E.2023/3335 K.2023/4225

Dava konusu istem: Davacı adına, Tasfiye Halinde ... Teknik Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Anonim Şirketinden alınamayan 2008 ila 2011 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının 12/04/2012 tarih ve 8047 sayılı Türkiye Ticaret Sicil Gazetesi ilanına göre ilgili dönemlerde aslı borçlu şirketin yönetim kurulu üyesi olmakla birlikte imza yetkisi olmadığı anlaşıldığından, kanuni temsilci olarak sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu ödeme emirleri içeriği kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil imkanı kalmadığının usulüne uygun olarak tespit edildiği, davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının asıl borçlu anonim şirketin yönetim kurulu üyesi olduğu ancak şirketi temsil ve ilzam yetkisi bulunmadığı, bu nedenle kanuni temsilci sıfatıyla sorumlu tutulamayacağı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.