Danıştay 3. Daire E.2023/3424 K.2023/5051

Dava konusu istem: Davacı şirketin kanuni temsilcisinin, 12/07/2013 tarihine kadar ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu ... Plastik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi hakkında komisyon karşılığında sahte fatura düzenlediği yolunda vergi tekniği raporu bulunduğundan bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesi kapsamında 4.393.908,88-TL tutarında teminat istenilmesine yönelik ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin kanuni temsilcisi ...'ın ... Plastik Nakliyat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin kanuni temsilcisi ve ortağı olduğu dönemde şirketin hiçbir faaliyetinin bulunmadığı ve ...'ın hisselerini devrederek kanuni temsilcilik görevinden ayrıldığı 12/07/2013 tarihinden sonra şirketin sahte belge düzenlemek amacıyla faaliyette bulunduğunun vergi tekniği raporu ile ortaya konulduğu gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin kanuni temsilcisi olan ...'ın eskiden ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu şirket hakkında düzenlenmiş vergi tekniği raporunun bulunduğu, teminat istenmesinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.