Danıştay 3. Daire E.2023/3769 K.2024/1314

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen, vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince 2018 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'i olan 269.269,32 TL ödenmesi gereken kurumlar vergisi üzerinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin fazlaya isabet eden kısmının kaldırılması ve iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından 2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesinin ihtirazi kayıtla verildiği ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 121. maddesi kapsamındaki indirim hakkından yararlanıldığı ancak 2017 yılından kalan vergi indirim tutarının 2018 yılının Kasım dönemi katma değer vergisi borcuna mahsup edilmesine yönelik talebinin,

söz konusu indirim hakkından yararlanmak için kanunda belirtilen şartları taşımadığı tespit edildiğinden bahisle reddedildiğinden 2018 yılının Kasım dönemine ait katma değer vergisi tutarının kanuni süresinden sonra ödendiğinin anlaşıldığı dolayısıyla kanunda öngörülen "İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin kanuni süresinde ödenmiş olması gerektiği" şartını ihlal ettiği sonucunu doğuracak bir fiilinin bulunduğundan bahsedilemeyeceği ve vergiye uyumlu mükellef olmadığına yönelik

değerlendirmenin hakkaniyet ilkesine aykırılık teşkil edeceği ayrıca 2017 yılı Aralık dönemi katma değer vergisi beyannamesine ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme beyannamesi verilmesi nedeniyle şirket adına vergi/ceza ihbarnamesi düzenlendiğinden bahisle ihtirazi kaydın kabul edilmediği,

bahse konu kanun maddesinde "Kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak kanuni süresinden sonra düzeltme amacıyla veya pişmanlıkla verilen beyannamelerin bu şartın ihlali sayılmayacağı" hususu açıkça düzenlendiğinden davacının şartları ihlal etmesinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle fazla tahakkuk eden vergi kaldırılmış ve ödenen tutarın iadesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının vergi indiriminden yararlanmak amacıyla verdiği 2017 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesine ilişkin vergi indirim tutarının 2018 yılının Kasım dönemi katma değer vergisi borcuna mahsup edilmesine yönelik talebinin yerine getirilmemesi işlemine karşı süresinde dava açmadığı ve 2018 yılının Kasım dönemine ait katma değer vergisi tutarının kanuni süresinden sonra ödediği açık olduğundan kanunda öngörülen "İndirimin hesaplanacağı beyannamenin ait olduğu yıl ile bu yıldan önceki son iki yıla ait vergi beyannamelerinin kanuni süresinde verilmiş ve bu beyannameler üzerine tahakkuk eden vergilerin

kanuni süresinde ödenmiş olması gerektiği" şartını ihlal ettiği sonucuna varıldığından, yapılan tahakkukta hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

2018 yılının Kasım dönemi katma değer vergisi mahsup talebinin yasal süresinde yapıldığı, iade talebinin kabul edilmeyeceğinden bahisle talepten vazgeçilip ardından nakden ödemenin gerçekleştirildiği, davalı idarece yapılan bir ret işlemi söz konusu olmadığından dava açılmasının mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.