Danıştay 3. Daire E.2023/3986 K.2024/2023

Dava konusu istem: Davacı adına, alımlarının bir kısmını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki saptamaları içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2018 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılı kurumlar vergisi tarhiyatına karşı açılan davada; ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin düzeltme fişi ile terkin edilmiş olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedildiğinden dayanağı kalmayan uyuşmazlık konusu tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu geçici verginin matrahı yönünden bağlı olduğu 2018 yılı için yapılan üç kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatına ilişkin düzenlenen ihbarnamenin tamamen ortadan kaldırılmadığı, tarhiyatın dayanağı olan vergi inceleme raporunu düzenleyen müfettişin yazısı üzerine tarhiyat miktarı yeniden hesaplandığından sadece üzerinde düzeltme yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.