Danıştay 3. Daire E.2023/4880 K.2024/5818

Dava konusu istem: Davacı adına, 2013 ila 2015, 2018 yıllarının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasından oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen ödeme emrinin dayanağını oluşturan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, e-tebliğ yoluyla 18/08/2018 tarihinde tebliğ edildiği halde vadesinde ödeme yapılmadığı gibi söz konusu e-tebligatların usulsüz yapıldığı yolunda somut bir iddia ileri sürülmediği anlaşıldığından usulüne uygun kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla tanzim edilen dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrinin küçük puntolarla düzenlendiği ve sorumlu tutulan dönemler ile alt takip numaralarının okunamadığından net bir şekilde anlaşılamadığı dolayısıyla savunma haklarının zedelendiği, yürütülen emlakçılık faaliyetinden dava konusu ödeme emri miktarı kadar kazanç sağlanmadığı, kaldı ki borcun zamanaşımına uğradığı, yürütmenin durdurulması istemi neticesinde verilen kararın gerekçesinin yetersiz olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.