Danıştay 3. Daire E.2023/5026 K.2024/6302

Dava konusu istem: Davacının, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince hesaplanan tutardan kalan kısmın iadesi için yaptığı başvurunun reddine dair işlemin iptali ile ödenen 228.259,22 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde yer alan düzenlemenin amacının, vergilendirme ile ilgili yükümlülüklerini düzenli olarak yerine getiren mükelleflerin ödüllendirilmesi ve teşviki olduğu, verginin pişmanlıkla beyan edilerek ödenmesi, vergi indiriminden yararlanma şartı olarak öngörülen koşulların ihlali olarak değerlendirilemeyeceğinden dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

haksız ve yersiz tahsil edildiği sonucuna varılan tutarın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 112. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, tahsil tarihinden itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da öngörülen tecil faizi oranında hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi gerektiği gerekçesiyle işlem iptal edilmiş ve tecil faizi ödenmesine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Vergilendirme dönemi itibarıyla beyanname verilmesi gereken vergiler arasında geçici verginin yer almadığı, davalı idarenin beyanlarından da görüleceği üzere söz konusu durumun yeni gelen bir düzenleme ile getirildiğinin açıkça anlaşıldığı dolayısıyla başvuruya konu vergilendirme dönemi kapsamında yürürlükte olan düzenlemede beyanname verilmesi gereken vergiler arasında geçici vergi sayılmadığından indirimden faydalanma koşulların gerçekleşmediği yönündeki iddianın hukuki temelinin kalmadığı, yeni çıkan kanunun geçmişe yürütülerek hukuki güvenlik ilkesinin ihlâl edildiği,

07/12/2019 tarih ve 7194 sayılı Kanun'un 18. maddesinde getirilen yeni değişiklikle birlikte vergi beyannameleri ibaresi kapsamına hangi tür vergilerin girdiğinin tek tek sayıldığı, vergiye konu dönem kapsamında değerlendirildiğinde ortada indirimden faydalanmaya engel bir durumun bulunmadığı, lehe olan kanun maddesi varken aleyhe olan tebliğ hükmünün uygulanmasının hukuka aykırı olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.