Danıştay 3. Daire E.2023/5258 K.2024/3407

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... Otomotiv İnşaat Temizlik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2007, 2008 ve 2010 ila 2014 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... ila ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, kanuni temsilcilik sıfatının bulunmadığı 2007, 2008, 2010 ila 2012 yıllarına ait amme alacağından sorumlu tutulamayacağı, 2014 yılında asıl borçlu şirketin araçlarına uygulanan hacizden başka zamanaşımını kesen bir neden bulunmadığından 2013 ve 2014 yıllarına ait borçların 2019 yılı sonu itibarıyla zamanaşımına uğradığı, 2016 yılına ait özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnamenin ise şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiği 2015 yılından sonra düzenlendiği dolayısıyla tüzel kişiliği ortadan kalkan şirket adına tanzim edilen ihbarname hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.