Danıştay 3. Daire E.2023/5952 K.2024/2859

Dava konusu istem: Davacı adına 2015 yılının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ...takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idarece dava konusu ödeme emri içeriği vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin, davacının ikametgâh adresine 29/04/2020 tarihinde kapıya tebligat pusulası yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinin belirtilmesi üzerine Mahkemelerince verilen ara kararı ile davalı idareden davacının ikametgâh adresine yapılan ve iade gelen ilk tebligat pusulasının okunaklı suretinin istenildiği,

verilen cevabi yazı ekinde yer alan tebligat pusulasının hangi tarihte iade geldiğine ilişkin olarak bir tarih belirtilmemesi ve tebliğ alındısının iade edildiğine ilişkin olarak bir işaret veya yazının bulunmaması nedeniyle söz konusu tebligatın hangi tarihte yapıldığına ilişkin olarak inceleme yapılamadığı gibi anılan tebligatın 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nda öngörülen tebligat usullerine aykırı olduğu anlaşıldığından söz konusu vergi ve cezaların davacıya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek kesinleştirildiğinden bahsedilemeyeceği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.