Danıştay 3. Daire E.2023/6594 K.2024/5272

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Nisan ila Aralık dönemleri için re'sen salınan katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin adresinin kapalı olması nedeniyle tebliğin kanuni temsilcinin ikametgah adresinde yapılmaya çalışıldığı olayda, idarece kanuni temsilcinin ikametgah adresinde bulunamaması üzerine münasip bir süre sonra ikinci kez tebliğe çıkıldığının beyan edilmesine karşın dosyada kanuni temsilcinin adresinde yapılan ilk tebligata ilişkin belge bulunmadığı, 18/10/2019 tarihli defter ve belge isteme yazısının kanuni temsilcinin ikamet adresinde 28/10/2019 tarihinde kapıya yapıştırılmak suretiyle tebliğ edildiğinin görüldüğü,

kaldı ki iki kere tebligat yapılmış olsa bile tarihlere bakıldığında iki tebliğ arasında sürenin 15 günden az olduğu anlaşıldığından tebligatın usulüne uygun olmadığı dolayısıyla yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NUN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.