Danıştay 3. Daire E.2023/6724 K.2024/3168

Dava konusu istem: Davacı şirketin 2019 yılına ait katma değer vergisi ve vergi ziyaı cezasından oluşan kamu alacağının güvence altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. bendi uyarınca mal varlığına uygulanan ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirkete ait 2019 yılına ait hesapların bir kısım akaryakıt teslim bilgilerinin manipüle edildiğinden bahisle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na ve 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet kapsamında incelenmesine başlanıldığı ve ilk hesaplamalara göre bir takım belirlemelerin yapıldığının anlaşıldığı; olayda, 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi kapsamında devam eden vergi incelemesine ilişkin olarak yapılan ilk tespitler nedeniyle 6183 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen durum gerçekleştiğinden malvarlığına uygulanan ihtiyati hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 1. fıkrasında ihtiyati haciz uygulanmasını gerektiren hallerin sayıldığı, bu şartların hiçbirinin gerçekleşmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.