KÜNYE
Danıştay 3. Daire Başkanlığı 2024/1530 E., 2025/278 K.·T.C. Danıştay Üçüncü Daire
- Karar tarihi
- 30 Ocak 2025
- Esas No
- 2024/1530
- Karar No
- 2025/278
- Temyiz eden (davalı)
- ... Vergi Dairesi Müdürlüğü/...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Yapım Anonim Şirketi
- İstemin konusu
- ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusuna ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
502 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 121. maddesinde düzenlenen vergiye uyumlu mükelleflere uygulanan vergi indirimi gereğince, 2021 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesi üzerinden hesaplanan verginin %5'ine tekabül eden tutarın ödenmesi gereken kurumlar vergisinden indirilmesi gerektiği ihtirazi kaydıyla verilen beyannameye istinaden yapılan tahakkukun bu tutara isabet eden kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, %5 oranındaki vergi indiriminden yararlandırılmamasının, 2019 ve 2021 yıllarının Şubat döneminde sırasıyla pişmanlık talepli ve kanuni süresinden sonra düzeltme beyannameleri vermesi sebebiyle %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezalarını içeren vergi ve ceza ihbarnameleri düzenlenerek kendisine tebliğ edilmesine rağmen ihbarnamelerin dava konusu edilmemesinden kaynaklandığı olayda,
kanuni süresinde verilen bir beyannameye ilişkin olarak süresinden sonra düzeltme amacıyla yahut pişmanlıkla verilen beyannamelerin şartın ihlali sayılmayacağın 193 sayılı Kanun'un mükerrer 121. maddesinde düzenlemesinin bulunduğu öte yandan süresinden sonra verilen beyannameler dolayısıyla kesilen vergi ziyaı cezalarının sözü edilen Kanun’un birinci fıkrasındaki indirim tutarının %1’ini aşmadığının dosyadan anlaşıldığı,
ödenmemiş vergi borcunun bulunmaması şartına ilişkin olarak ise davalı idare tarafından, davacının herhangi bir döneme ait vergi borcunun bulunduğuna dair iddia da bulunmadığı gerekçesiyle ihtirazi kaydı kabul edilmeyerek fazladan tahakkuk ettirilen tutar iptal edilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacının 2019 yılının Şubat dönemine ait muhtasar beyannamesini süresinde vererek borcunu ödediği ancak aynı döneme ait serbest meslek makbuzunun geç gelmesi sebebiyle 14/06/2019 tarihinde 367,35-TL’lik vergiyi pişmanlık beyannamesi ile beyan ettiği ancak şartları ihlal ettiğinden adına15/10/2019 tarihinde 275,51-TL vergi ziyaı cezası kesildiği için vergiye uyumlu mükelleflere sağlanan %5 oranındaki vergi indiriminden yararlandırılmasının 193 sayılı Gelir Vergisi Kanun'un mükerrer 121. maddesi gereği hukuken mümkün olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 3. Daire, E. 2024/1530, K. 2025/278, 30 Ocak 2025 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama