Danıştay 4. Daire E.2016/10172 K.2021/1481

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/1, 2 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının bir takım mükelleflerden aldığı faturalar yönünden gelen inceleme emri sebebiyle incelemeye alındığı, inceleme sonucunda düzenlenen inceleme raporunda bu mükellef haricinde. Metal Demir Çelik Elektrik ve İnş. Malz. Orman Ür. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile. Metal San. ve Tic.Ltd.Şti.'den alınan faturaların da eleştirilmesi suretiyle rapor tanzim edildiği, ancak. Metal Demir Çelik Elektrik ve İnş.

Malz. Orman Ür. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. ile.

Metal San. ve Tic.Ltd.Şti. ile ilgili olarak da inceleme yapılmasına dair üst makamlardan ek emir alınmadığı gibi, durum hakkında davacıya bilgi de verilmediği, bu durumda, dava konusu cezalı tarhiyatların dayanağı olan inceleme raporunun usule uygun olarak düzenlenmiş olmaması sebebiyle, adı geçen mükelleflerden alınan faturalar sebebiyle yapılan cezalı tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının mal alımında bulunduğu firmalar hakkında vergi tekniği raporunun bulunduğu, yapılan tarhiyatların hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyiz konusu kararın özel usulsüzlük cezasına ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, kararın cezalı tarhiyatın kaldırılmasına ilişkin kısmına yönelik temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "İncelemede Uyulacak Esaslar" başlıklı 140. maddesine dayanılarak çıkarılan ve 31/10/2011 tarih ve 28101 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Vergi İncelemelerinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik hükümleri çerçevesinde yapılan inceleme sonrasında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden davacının sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlediği tespit edilen mükelleflerden yapılan alımlara ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmeyerek dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı görülmektedir.

Mahkemece görevlendirme yazısıyla yetki verilmeyen başka firmalar nedeniyle de inceleme yapılarak davacının bu firmalardan almış olduğu faturalardaki katma değer vergisi indirimlerinin kabul edilmediği, dolayısıyla inceleme raporunun usulüne uygun düzenlenmediği belirtilmiş ise de, inceleme elamanına kişilerle ilgili ayrıca bir yetki verilmesine gerek olmadığı, nezdinde inceleme yapılan mükellef hakkında mevzuatla belirlenen sınırlar içinde inceleme yapma yetkisi bulunduğu açıktır.

Dosyada bulunan inceleme emri yazısında "Vergi İncelemelerinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik" hükümleri dikkate alınarak incelemenin yapılması gerektiği, nezdinde inceleme yapılacak kişilere ve konulara ilişkin bilgilere, incelemenin türüne, gerekçesine, dönemine ve kapsamına ilişkin hususlara yer verildiği ve incelemenin verilen yetki içerisinde yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda, inceleme elemanı tarafından mevzuat hükümlerindeki usul ve esaslara uygun olarak inceleme yapıldığı anlaşıldığından, belirtilen kısım yönünden işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmakla, Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.