Danıştay 4. Daire E.2016/10485 K.2021/3743

Dava konusu istem: Davacı adına 2010 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde yevmiye defterinin boş olduğu ve kayıtların işlenmediğinin tespiti üzerine tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/1-9,11,12 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; muhasebeci ...'in işyerinde yapılan incelemede davacıya ait yevmiye defterinin boş olduğunun tespit edildiği, davacının işyeri adresinde bulunamaması nedeniyle defter belge isteme yazısının tebliğ edilememesi üzerine düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca davacı adına tarhiyatların yapıldığı; mahkemelerince ara karar ile istenilen bilgi ve belgelerin ibraz edildiği, defterlerin ve alış faturalarının bilirkişi tarafından incelenmesi sonucu yeniden katma değer vergisi tablosu oluşturulduğu;

idarece, davacının mal ve hizmet alımında bulunduğu mükelleflerden hakkında faturalarının taklit ediliği yönünde tespit ve rapor bulunduğu bildirilen mükellef hakkında tanzim edilen raporun incelenmesinden mükellef tarafından davacıya düzenlenen faturaların sahte olmadığının anlaşıldığı, bilirkişi raporunda 2010/1 dönemine önceki dönemden devreden katma değer vergisinin kabul edilmeyip 0 olarak uygulanması neticesinde yeniden oluşturulan katma değer vergisi tablosuna göre tarhiyatın belirlenen tutarlara isabet eden kısmında hukuka aykırılık, fazlasına isabet eden kısmında hukuka uyarlık;

uyuşmazlığın 2010 yılı için tekerrür hali nedeniyle vergi ziyaı cezasının yüzde elli artırılmasıyla ilgili kısmı bakımından ise; dava dosyası ile Mahkemelerinin E: ... sayılı dosyasının birlikte incelenmesinden, davacı adına 2009 yılı için vergi ziyaı cezası kesildiği,

bu cezanın 23/12/2009 tarihi itibariyle kesinleştiği, bu itibarla dava konusu 2010 takvim yılı dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergilerinin kabul edilen kısımları üzerinden bir kat vergi ziyaı cezasının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulanarak yüzde ellisi nispetinde artırılan kısımlarında hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunun 359.maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunun işlendiğinin sabit olduğu, defter belgelerin mücbir sebep olmaksızın defter belgelerin ibraz edilmemiş olduğu, yapılan tarhiyatlarda hiçbir hukuka aykırılığın bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinde, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde, takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması re’sen vergi tarhı olarak tanımlanmış, aynı maddenin 3. bendinde de bu kanuna göre tutulması mecbur olan defterlerin hepsi veya bir kısmının tutulmamış veya tasdik ettirilmemiş olması veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlara herhangi bir sebeple ibraz edilmemesi re'sen tarh sebebi olarak kabul edilmiştir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 29. maddesinin 1/a bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemleri üzerinde hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri, maddenin 3.fıkrasında da indirim hakkının vergiyi doğuran olayın vuku bulduğu takvim yılı aşılmamak şartıyla, ilgili vesikaların kanuni defterlere kaydedildiği vergilendirme döneminde kullanılabileceği belirtilmiştir.

Aynı Kanun'un 34. maddesinin 1. bendinde yurt içinde sağlanan veya ithal olunan mal veya hizmete ait katma değer vergisinin alış faturası veya benzeri vesikalar ve gümrük makbuzu üzerinde ayrıca gösterilmek ve bu vesikalar kanuni defterlere kaydedilmek şartıyla indirilebileceği hükmüne yer verilmiştir.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun ilgili hükmünde yer alan ve indirime konu edilebilecek alış faturası ve vesikaların kanuni defterlere kaydedilmek şartı ile indirime konu edilebileceği, somut olayda vergi inceleme raporu ile davacının ilgili yıl davacının yevmiye defterinin boş olduğunun sabit olduğu, sonradan ibraz edilen faturaların kanuni defterlere kaydedilmemiş olduğu ve bu nedenle kanunun aradığı kanuni defterlere kaydedilme şartının dava konusu olayda gerçekleşmediği görüldüğünden, davacının ibraz ettiği faturalarda yer alan katma değer vergisi indiriminden yararlanmasının hukuken mümkün olmadığından,

davacının sonradan ibraz ettiği vesikalar üzerinden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonrası önceki dönemden devreden katma değer vergisinin 0 kabul edilmesi haricinde ilgili yıla ilişkin katma değer vergilerinin indiriminin kabul edilmesi ile oluşturulan katma değer vergisi tablosu uyarınca verilen Vergi Mahkemesi kararında hukuka uyarlık bulunmamaktadır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyorum.

(XX)KARŞI OY

Davacı adına 2010 yılına ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesi neticesinde yevmiye defterinin tamamen boş olduğu ve kayıtların işlenmediğinin tespiti üzerine tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2010/1-9,11,12 dönemlerine ilişkin re'sen tarh edilen katma değer vergisi ve tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemiyle açılan davada; Vergi Mahkemesince davacının sonradan ibraz ettiği bilgi ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, tarhiyatın yeniden oluşturulan katma değer vergisi tablosuna isabet eden kısmının onanmasına, fazlasına isabet eden kısmının ise kaldırılmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar; davacının muhasebecisinin işyerinde yapılan incelemede davacıya ait yevmiye defterinin boş olduğu anlaşılmış ve ilgili yıla ilişkin katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle davacı adına tarhiyat yapılmış ise de; yevmiye defteri kayıtlarının bilgisayar ortamında tutulduğu ve sonradan çıktılarının alınması suretiyle mahkemeye ibraz edildiği görüldüğünden; katma değer vergisi indirimlerinin tamamının reddedilmesi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararına; mahkemece, bahse konusu defter kayıtlarına ait bilgisayar çıktılarının usulüne uygun tasdik ettirilip ettirilmediği araştırılarak bir karar verilmesi gerektiği görüşü ile katılmıyorum.