Danıştay 4. Daire E.2016/14008 K.2021/510

Dava konusu istem: Davacı adına sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2010/10,11,12 dönemine ilişkin olarak kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda;. Moda Dış Tic. Ltd. Şti.'nin düzenlemiş olduğu faturaların sahte olduğunun tespit edildiği ve şirketin Tekirdağ adresindeki iş yerindeki faaliyetin gerçekte …, … ve davacı … tarafından ortaklık halinde yürütüldüğü, davacı …'nın. Moda Dış Tic. Ltd.

Şti.'nin sahte belge düzenleme faaliyetine maddi menfaat temin etmek amacıyla iştirak ettiği gerekçesiyle dava konusu vergi ziyaı cezalarının kesildiği, davacı …'ya ilişkin yapılmış tespitlerin davacının ilgili şirketin sahte belge düzenleme faaliyetine maddi menfaat temin etmek amacıyla iştirak ettiği sonucuna varılmasında yeterli olmadığı,

davacının isminin sadece şirketin Tekirdağ şubesinde çalışan bir kısım işçi ifadesinde işveren olarak ve şubenin mülk sahibi ifadesinde iş yerinde görünen şahıs olarak geçtiği, bunun haricinde şahısla ilgili sahte belge düzenleme faaliyetine maddi menfaat temin etmek amacıyla iştirak ettiği yönünde yapılmış herhangi bir somut tespitin olmadığı, sahte belge düzenleme faaliyetine maddi menfaat temin etmek amacıyla iştirak ettiği varsayımıyla kesilen dava konusu vergi ziyaı cezalarında yasal isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, … Moda Dış Tic. Ltd. Şti.'de çalışan işçilerin çoğunluğunun işveren olarak …'yı tanıdığı, davacının sigortalı çalışan olarak görülmesine karşın şirket faaliyetlerinden habersiz olmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.