KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/145 E., 2021/2969 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2021
- Esas No
- 2016/145
- Karar No
- 2021/2969
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü)
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Otomotiv Gıda İhtiyaç Maddeleri İnşaat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, hakkında düzenlenen inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen tekerrür hükümleri uygulamalı vergi ziyaı cezalı 2012 yılı kurumlar vergisi, 2012/1-3,4-6,7-9, 10-12 dönemleri kurum geçici vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; eksik incelemeye dayalı olarak tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, kurum geçici vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezalarında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Mahkeme kararının kaldırılması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/145, K. 2021/2969, 3 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama