KÜNYE
Danıştay 4. Daire Başkanlığı 2016/15093 E., 2021/2837 K.·T.C. Danıştay Dördüncü Daire
- Karar tarihi
- 27 Mayıs 2021
- Esas No
- 2016/15093
- Karar No
- 2021/2837
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü/…
- İstemin konusu
- … Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
390 kelime·2 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Davacı adına, sahte ihraç kayıtlı fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suretiyle haksız yere katma değer vergisi iadesi aldığından bahisle tanzim edilen vergi inceleme raporuna istinaden 2012/2 ila 5 dönemleri için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; olayda, davacının ihraç kayıtlı fatura düzenlediği şahıs ve şirketler hakkındaki yoklama ve incelemeler ile bu kişilerin ifadeleri ve Emniyet Müdürlüğünün teknik takipleri neticesinde elde edilen iletişim tespit tutanakları içeriği bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, ihtilaf konusu dönemlere ait ihraç kayıtlı satışlara konu ihracatların gerçeği yansıtmadığı anlaşıldığından, söz konusu dönemler için davacı tarafından iade alınan katma değer vergilerinin geri alınması amacıyla yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, adına yapılan cezalı tarhiyatların hukuka aykırı olduğu, temyiz isteminin kabulü ve Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
İNCELEME VE GEREKÇE
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 4. Daire, E. 2016/15093, K. 2021/2837, 27 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama