Danıştay 4. Daire E.2016/17541 K.2020/6693

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, nev'i değiştirerek limited şirketten anonim şirkete dönüşmesi nedeniyle vermesi gereken 01/01/2012-09/05/2012 kıst dönem kurumlar vergisi beyannamesini vermediğinden bahisle takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketin limited şirketten anonim şirkete dönüştüğü, bu hususun 09/05/2012 tarihinde tescil edildiği ve 15/05/2012 tarih ve 8068 sayılı Ticaret Sicil Gazetesinde ilan edildiği,

hesap dönemi takvim yılı olan şirketin 01/01/2012 - 09/05/2012 tarihleri arası kıst döneme ilişkin beyannamenin 30 gün içinde en son 08/06/2012 tarihine kadar münfesih kurumun bağlı olduğu vergi dairesine verilmesi gerektiği, bu beyanname üzerine tahakkuk eden vergilerin ise anonim şirket tarafından 2012 yılı kazançlarına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinin verileceği 2013 Nisan ayının sonuna kadar ödenmesi gerektiği açık olup her ne kadar kıst dönem beyannamesinin verilmediği hususunda taraflar arasında ihtilaf olmadığı anlaşılmış ise de,

davalı idare tarafından şirketin anonim şirket olarak verdiği beyannamede söz konusu kıst döneme ilişkin verginin ödenip ödenmediği hususu araştırılmadan ve şirketin kıst dönem (01/01/2012 - 09/05/2012) matrahı tam olarak hesaplanmadan, davacının 2012/1-3 dönemi kurumlar geçici vergi matrahı esas alınarak tarh edilen vergi ve cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının kıst döneme ilişkin kurumlar vergisi beyannamesini süresinde vermemesi nedeniyle takdir komisyonuna sevk edildiği, takdir komisyonunca takdir edilen matrah üzerinden yapılan vergi ziyaı cezalı tarhiyat işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve aksi yönde verilen Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.