Danıştay 4. Daire E.2016/17640 K.2020/5484

Dava konusu istem: Davacı adına faturasız mal bulundurduğundan bahisle hazırlanan vergi inceleme raporu uyarınca re'sen tarh edilen 2015/3 dönemi vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda.

3065 sayılı Kanun'un 9. maddesinin 2. fıkrasında, belgesiz mal bulundurdukları veya hizmet satın aldıkları tespit edilen mükelleflere bu mal ve hizmetlere ait alış belgelerinin ibrazı için tespit tarihinden itibaren on (10) günlük bir süre verileceği ve ancak bu süre içinde alış belgelerinin ibraz edilememesi halinde belgesi ibraz edilmeyen mal ve hizmetlerin tespit tarihindeki emsal bedeli üzerinden hesaplanan katma değer vergisinin, alışlarını belgeleyemeyen mükellef adına re’sen tarh edileceği ve cezalı tarhiyata vergi ziyaı cezasının uygulanacağı kuralına yer verildiği,

olayda inceleme elemanı tarafından bir kısım alışların belgesiz olduğu belirlenmiş ise de; bu alışların belgelendirilmesinin temini amacıyla yükümlüye tespit tarihinden itibaren on (10) günlük bir sürenin verilmediği, bu durumda yasa hükmünün süre yönünden uygulayıcıya bir hareket serbestisi bırakmayacak açıklıkta olduğu, kaldı ki;

anılan madde uyarınca yapılacak re’sen tarhiyatta tarhiyat tutarının da bu süre içinde belgesi ibraz edilmeyen mal ve hizmetlerin tespit tarihindeki emsal bedeli üzerinden yapılacağı belirtilmek suretiyle on (10) günlük sürenin teyit edildiği dolayısıyla Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9/2.maddesi uyarınca davacı şirket adına yapılan cezalı katma değer vergisi tarhiyatında yasaya uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından idarece yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu aksi yöndeki Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.