Danıştay 4. Daire E.2016/21093 K.2020/5211

Dava konusu istem: Davacı hakkında sahte fatura kullandığından bahisle, vergi inceleme raporuna istinaden 2010/9,10,11,12 dönemler için re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; ilgili dönemlerde davacının fatura aldığı Kızılbey Vergi Dairesi mükellefi ... Ltd. Şti. ile Kazan Vergi Dairesi mükellefi ... Ltd. Şti hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarında yer alan tespitlere göre, düzenlenen faturaların gerçeği yansıtmadığı anlaşıldığından anılan mükelleflerden alınan faturalarda yer alan katma değer vergilerinin indirimlerin reddi suretiyle yapılan dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mal ve hizmet alımı yapılan firmalar hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarının tebliğ edilmemiş olduğu ve tarhiyata esas vergi inceleme raporunun kanuna aykırı olduğu, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.