Danıştay 4. Daire E.2016/66 K.2021/2105

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle vergi ziyaı cezalı olarak re'sen tarh edilen 2010/4,5,6,7,8,10,11,12 dönemleri katma değer vergileri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili dönemde fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... İş Mak. Ya. Mar. Met. Haf. Nak. İnş. Yed. Par. San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. hakkındaki tespitler düzenlediği faturaların sahte olduğunu ispatlamaya yeterli olmadığından cezalı tarhiyatta hukuka uygunluk, davacının faturalara konu ödemelerini banka veya benzeri finans kurumları aracılığıyla tevsik etme zorunluluğuna uymadığından dolayı kesilen özel usulsüzlük cezasında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Kararın kabule ilişkin kısmı davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın aleyhe olan kısmının hukuka aykırı olduğu ve bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Davacının ilgili dönemde fatura aldığı Ostim Vergi Dairesi mükellefi ... İş Mak. Ya. Mar. Met. Haf. Nak. İnş. Yed. Par. San. İç ve Dış Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; şirketin 04/08/2009 tarihinde kurulduğu, 30/09/2012 tarihi itibariyle mükellefiyetinin re'sen terkin edildiği, şirket ana sözleşmesinde şirketin faliyet konusunun her türlü makine imalat ve yedek parça üretimi, yedek parçaların onarımı için gerekli madeni yağlar, temizlik malzemeleri ve hırdavat malzemelerinin alım satımı olarak belirtildiği, şirkete ait defterin incelemeye ibraz edilmediği, 07/08/2009 tarihli yoklamada, iş yerinin 200 m2 ve kirasının 400,00 TL olduğu,

iş yerinde inşaat malzemeleri, hırdavat toptan alım-satım faaliyetinde bulunulacağı, iş yerinde emtia mevcut olmadığı, aynı adreste yapılan 15/01/2010 tarihli yoklamada, faaliyetine devam ettiği, dört işçi çalıştırıldığı, faaliyet konusunun değişmediği, adres değişikliği üzerine yeni adresinde yapılan 25/08/2010 tarihli yoklamada, iş yerinin 70 m2 ve kirasının 600,00 TL olduğu, iş yerinde üç işçi çalıştığı, 08/01/2011 tarihli yoklamada, iş yerinde bulunan … isimli kişinin yetkisiz olduğunu, şirketle ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, şirket temsilcisinin görüşmeye davet edilmesine rağmen davete icabet edilmediği,

06/06/2011 tarihli yoklamada, faaliyetine devam ettiği, depo, imalathane vb. bulunmadığı, iş yerinde inşaat malzemeleri ve muhtelif büro malzemelerinin mevcut olduğu, taşıtının olmadığı, üç işçi çalıştığı, 15/07/2011 tarihli yoklamada, faaliyetine devam ettiği, iki işçi çalıştığı, 10/10/2011 ve 24/11/2011 tarihli yoklamalarda, iş yerinde emtia mevcudu olduğu ve üç işçi çalıştığı hususlarının tespit edildiği, 26/01/2011 tarihinde yapılan yoğun denetimde mükellefin alış belgeleri arasında 20 adet mükellefe ait 208 adet irsaliye faturasında düzenleme saatinin bulunmadığının tespit edildiği, şirket müdürü …'ın ifadesinde;

şirket işlerini teyzesinin çocuklarının yürüttüğünü, yine şirket ortağı olan R. Karahasanoğlu'nun ifadesinde;. Ltd.

Şti.'nin ortağı …'ın teklifi üzerine işini kaybetmemek amacıyla ortak olduğunu, iş yerinde hiç durmadığını, şirket müdürü …'ı tanımadığını beyan ettiği, şirketin Ba bildirimleri incelendiğinde 2009 yılındaki alışlarının %89, 2010 yılındaki alışlarının %43, 2011 yılında alışlarının %22'lik kısmının sahte faturalar ile belgelendirildiğinin görüldüğü, kullanılan sahte faturaların üç yılllık toplam tutarının 10.406.801,00 TL olduğu,

şirketin 2009/8 ila 12 döneminde 3.366.223,99 TL, 2010 yılında 14.114.611,70 TL, 2011 yılında 11.749.553,20 TL, 2012/1 döneminde de 514.332,47 TL katma değer vergisi matrahı beyan ettiği, şirketin ticari ilişki içerisinde olduğu bazı şirketler hakkında incelemelerin devam ettiği, bu şirketlerin aynı şahıs (…) tarafından idare edildiğine, aynı yerde faaliyet gösterdiğine ve sahte fatura düzenlediklerine ilişkin ihbarların bulunduğu, şirketin kurucu ortağı …'ın bu şirketlerin birinin müdürü olduğu, şiketin personel olarak bildirdiği …'nun da bu şirketlerden birinin ortağı olduğu,

şirketin düşük oranlı gerçek faaliyeti bulunmakla birlikte, asıl olarak sahte fatura düzenlemek amacıyla faaliyet gösteren bir organizasyona dahil olduğu sonucuna varıldığı tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, şirket tarafından yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahları beyan edilmesine rağmen, anılan hasılatları yapabilecek fiziki kapasiteye, emtiaya ve ticari organizasyona sahip olmadığının tespit edildiği, elde edilen yüksek cirolara rağmen tahakkuk eden vergilerin ödenmediği, mal ve hizmet alımı ve satımı yapıldığı bildirilen mükelleflerin çoğu hakkında sahte fatura düzenledikleri yönünde tanzim edilmiş raporlar veya olumsuz tespitler bulunduğu, şirket müdürünün şirket faaliyetleri hakkında bilgi sahibi olmadığı,

şirketin ortak ve yöneticilerinin ilişkili oldukları şirketler hakkında da olumsuzluklar bulunduğu hususları dikkate alındığında, şirketin uyuşmazlık konusu dönemde davacıya düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu nedenle, davacı adına yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık, aksi yönde verilen Vergi Mahkemesi kararının buna ilişkin kısmında ise hukuki isabet görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.