Danıştay 4. Daire E.2016/6676 K.2021/3505

Dava konusu istem: Davacı şirket adına takdir komisyonu kararına istinaden re'sen tarh edilen vergi ziyaı cezalı 2011 yılına ilişkin kurumlar vergisi, 2011/10-12, 2012/4-6 dönemlerine ilişkin geçici vergi ve 2011/11,12 ile 2012/1-12 dönemlerine ilişkin katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının ilgili yılda POS cihazı ile yapmış olduğu kredili satışların bir kısmının beyanlara yansıtılmadığı gerekçesiyle, takdir komisyonuna sevki ve komisyonca vergi matrahlarının takdiriyle dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı görülmekte ise de;

davacının yapmakta olduğu komisyonculuk faaliyetiyle ilgili hususların ortaya çıkarılması bakımından Mahkemelerince alınan 23/032015 ve 30/04/2015 tarihli ara kararlarına cevap teşkil etmek üzere davacı şirket tarafından sunulan bilgi ve belgelerden, davacının POS cihazı ile satışını yapmış olduğu biletlerin karşılığında tahsil edilen tutarın belli bir kısmını komisyon geliri oluştururken bakiye tutarın ise diğer bazı kalemlerden (işçilik, servis, otobüse ödenen tutar vs.) oluştuğu görülmüş,

bu bilgiler ışığında verginin doğruluğunu ortaya çıkarmak amacıyla gerek davalı idarece gerekse takdir komisyonunca yasayla tanınan inceleme ve araştırma yetkileri kullanılmak suretiyle mükellef nezdinde ihtilaf konusu döneme ilişkin olarak herhangi bir inceleme yapılmadığı, POS cihazı ile yapılan satışların mahiyeti, hangi kalemlerden oluştuğu, ilgili dönemde gelirinin bulunup bulunmadığı,

varsa bunun tutarının ne olduğu yönünde somut bilgi ve belgelerle saptanmadan yapılan işin türü, işyeri mevkii, emsali mükelleflerin beyan durumu gibi soyut ifadelerle ve Bayrampaşa Vergi Dairesi Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı yazısında belirtilen tutarların aynen matrah takdir edildiği, matrah takdirine ilişkin komisyon kararında tespit edilen matraha nasıl ulaşıldığına ilişkin somut tespitlerin yer almadığı, takdirin dayanağının takdir komisyonu kararı üzerinde gösterilmediği,

oysa 213 sayılı Kanun'un 31. maddesinin 8. bendi uyarınca takdir komisyonu kararında takdirin müstenidatının ve takdir hakkında izahatın bulunacağının hükme bağlandığı anlaşılmakla, müstenidattan yoksun takdir edilen matrahlar üzerinden yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Takdir komisyonu kararının yeterli ve yasalara uygun bir araştırmaya dayandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.