Danıştay 4. Daire E.2016/7307 K.2021/3001

Dava konusu istem: Davacı şirket adına resen tarh eden 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirketçe verilen 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesi ekindeki ayrıntılı bilançoda "Ödenecek Sosyal Güvenlik Kesintisi" satırında 188.848,27-TL'lik sigorta priminin ödenmediği halde gider olarak gösterildiği, bu tutarın dönem zararından mahsubu suretiyle bulunan ihtilaf konusu dönem matrahı üzerinden dava konusu vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatının yapıldığı, dosyada mevcut makbuzlardan davacı şirketin ve davacı şirket adına davacı şirketin taşeronluk yaptığı firmaların 2010 yılında 46.582,65-TL tutarında sigorta primi ödediği anlaşıldığından,

ilgili dönemde 188.848,27-TL'lik sigorta primlerinin 46.582,65-TL tutarındaki kısmının düşülmesi suretiyle kalan 142.265,62-TL'lik kısmı için ödenmeyen sigorta primlerinin kanunen kabul edilmeyen gider olarak kabulünde yasal isabetsizlik, 46.582,65-TL tutarındaki kısmı için ise yasal isabet bulunmadığı, tekkerrür hükümlerinin uygulanmasına neden olarak da 2007/9 dönemine ilişkin katma değer vergisine bağlı olarak kesilen ve 26/06/2008 tarihinde tebliğ edilmesinin ardından 26/07/2008 tarihinde kesinleşen vergi ziyaı cezasının gösterildiği,

bu durumda ilk cezanın 2008 yılında kesinleştiği ve 01/01/2009 tarihinden itibaren gerçekleşen eylemler için tekerrür söz konusu olabileceğinden, dava konusu 2010 yılı için 142.265,62-TL'lik ödenmeyen sigorta primlerinin davacı şirketin dönem zararından mahsubu suretiyle bulunan ihtilaf konusu dönem matrahı üzerinden tarh edilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin bu kısmı için tekerrür hükümlerinin uygulanmasında yasal isabetsizlik bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, şirketin ödenmemiş prim borcunun 9.708,00-TL olduğu, oysa vergi dairesince 188.848.27-TL prim borcunun ödenmediğinin kabul edildiği, aylık SGK ödemelerinin taşeronu oldukları ana işverenin SGK numarası üzerinden yapıldığı, SGK ödemeleri yapılmadığı zaman ortaya çıkan borcun direkt olarak ana işverenin borcu sayıldığı, müşterek ve müteselsil sorumluluk nedeniyle SGK primlerinin ana müteahhit tarafından ödenip, cari hesaba borç kaydedildiği, tahakkuk eden ve ödenmeyen hiçbir SGK borcunun bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.