Danıştay 4. Daire E.2016/7321 K.2021/2974

Dava konusu istem: Davacı adına, sahte fatura kullandığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2010/6, 7 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacının fatura aldığı Çinili Vergi Dairesi mükellefi … Turizm Tarım Hayv. İnş. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporundaki tespitlerden, düzenlenen faturaların sahte olduğu ortaya konulamadığından söz konusu faturalar nedeniyle yapılan tarhiyatlarda ve kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, sahte belge kullanımı yönünden incelenen davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporu ile davacının uyuşmazlık konusu tarhiyata neden olan sahte faturaları alarak defterlerine kaydettiği ve faturalarda yer alan katma değer vergilerini indirim konusu yaptığı hususlarının somut tespitlerle ortaya konulduğu, yapılan cezalı tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin temyiz dilekçesinde kesilen özel usulsüzlük cezasına ilişkin ileri sürdüğü nedenler, bozulması istenilen kararın dayandığı gerekçeler karşısında, yerinde ve kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Mahkeme kararının; … Turz. Tar. Hayvan. İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınan faturalar nedeniyle yapılan cezalı tarhiyata ilişkin kısmına gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisinin indirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef ve sorumlu; üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır. Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir. Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve ifaya ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Yukarıda aktarılan mevzuat hükümlerine göre, uyuşmazlığın esasını, davacıya anılan faturaları düzenleyen firmaların düzenlediği faturaların, gerçek bir mal ve hizmet satışını içerip içermediği, dolayısıyla sahte olup olmadığı hususlarının tespiti oluşturmakta olup, uyuşmazlığın çözümü için söz konusu belgelerin hukuki mahiyetinin anlaşılabilmesi bakımından, bu belgeleri tanzim eden mükellefler hakkında yapılan incelemeler sonucunda tespit edilen hususların irdelenmesi gerekmektedir.

Davacının fatura aldığı. Turz. Tar. Hayvan. İnşaat Taah. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; mükellefin çini, turizm, tarım, hayvancılık ve inşaat taahhüt konularında faaliyet göstermek için mükellefiyet tesis ettirdiği, 09/03/2007 tarihli yoklamada, şube iş yerinin 60 m² olduğu, 15/03/2007 tarihinden itibaren iş yerinde bir adet işçi çalıştırılacağı, iş yerinde bir adet fırın, sunta ve demir rafların bulunduğu, 31/08/2007 tarihli yoklamada, şube iş yeri adresinin başka bir adrese taşındığı, iş yerinde yaptıkları çelik kapı işini 20/08/2007 tarihinde terk ettikleri ve çini imalatı işi yaptıkları, 20/05/2008 tarihli yoklamada, şube iş yerinin açıldığı,

bir adet çini fırını, 3 adet masa ve rafların olduğu, 01/06/2008 tarihinden itibaren 1 adet işçi çalıştırmaya başlayacakları, 20/05/2008 tarihli yoklama fişinde, 18/04/2008 tarihinde depo iş yeri açıldığı, şirket tarafından 22/11/2008 tarihinde verilen dilekçede, şube iş yeri ile deponun 31/10/2008 tarihinde kapatıldığı, 08/04/2010 tarihinde merkez adresine tebligat için gidildiğinde, mükellefin adresten ayrıldığı, yeni adresinin bilinmediği tespitinin yapıldığı, mükellefin adreslerinde faal olup olmadığının tespiti için yoklama yaptırıldığı, merkez iş yerinin boş ve kapalı olduğu,

mülk sahibinin oğlu tarafından adreste ki iş yerinden 4-5 sene önce ayrıldığının beyan edildiği, şube adreslerinde de faaliyetin olmadığı, başka şahıslar tarafından depo olarak kullanıldığının tespit edildiği, şirket ortağı … ifadesinde, 2008/Haziran ayında şirkette ücretli olarak çalışmaya başladığını, kendisinden bir haftalık süre için şirket hisselerin devralınmasının istenildiği, çalıştığı için devraldığını ve daha sonra devretmek istediğini ancak bir türlü geri devredemediğini, 2009/Eylül-Ekim gibi işten ayrıldığını, şirketin sonraki faaliyetleri hakkında bilgisinin olmadığını beyan ettiğinin tespit edildiği,

2010 dönemi KDV matrahının 646.260,32 TL, 2011 dönemi KDV matrahının 1.695.234,50 TL, 2012 KDV matrahının 1.699.516,15 TL, 2013/Ocak-Mart döneminde beyan olunan toplam KDV matrahının ise 73.580,00 TL olduğu, 2009 Bs formunda 262.575,00 TL, 2010 Bs formunda 572.824,00 TL, 2011 Bs formunda 1.631.221,00 TL, 2012 Bs formunda 1.702.914,00 TL, 2013 Bs formunda 73.380,00 TL mal ve hizmet satışında bulunulduğu, 2009 Ba formunda 210.997,00 TL, 2010 Ba formunda 560.688,00 TL, 2011 Ba formunda 1.377.302,00 TL, 2012 Ba formunda 1.691.737,00 TL, 2013 Ba formunda 67.180,00 TL mal ve hizmet alımında bulunulduğu,

mal alışı yaptığı tüm firmalar hakkında sahte fatura düzenleme nedeniyle vergi tekniği raporu olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, söz konusu mükellefin düzenlenen fatura tutarları kadar iş yapabilecek organizasyon ve kapasiteye sahip olmadığı, mal alımı yapılan firmalar hakkında olumsuz tespitlere yer verildiği hususları dikkate alındığında, adı geçen mükellef tarafından davacıya düzenlenen ve inceleme raporunda eleştiri konusu edilen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna ulaşıldığından, Vergi Mahkemesi kararının cezalı tarhiyatlara ilişkin kısmında hukuki isabet görülmemiştir.