Danıştay 4. Daire E.2016/7832 K.2021/2799

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul alım satım faaliyetinden elde ettiği kazancını kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2009, 2010, 2011, 2012 yılı vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, 2009/7-9, 2010/1-3,7-9, 2011/4-6,7-9 dönemi geçici vergileri ile 2009/7, 2010/1,8,9, 2011/4 ve 2012/9 dönemlerine ait katma değer vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; mevcut tespitler çerçevesinde davacının gayrimenkul satışlarını ticari organizasyon dahilinde ve kâr elde etmek amacıyla yaptığının kabulü mümkün olmadığından, vergi inceleme raporunda belirlenen matrahlar üzerinden yapılan dava konusu vergi ziyaı cezalı gelir vergisi, geçici vergi ve katma değer vergisi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının satışlarının ticari faaliyet olması nedeniyle adına yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.