Danıştay 4. Daire E.2016/8034 K.2020/3589

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 yılına ilişkin olarak tesis edilen mükellefiyetin iptali istenilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davalı idarece davacının 2009 yılında mal ve hizmet alımı yaptığına ilişkin herhangi bir inceleme ve somut verilere dayalı bir tespit yapılmadığı, hatta davacının mal ve hizmet alımı yaptığı, ilgili yılda vergi kayıp veya kaçağına sebebiyet vermiş olabileceği iddia edilen … hakkında yapılan incelemenin bile henüz sonuçlandırılmamış olduğu, dolayısıyla davacı adına tesis edilen mükellefiyet işleminde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, hakkında tefecilik faaliyeti yönünden inceleme başlatılan … 2009 yılında aralarında davacının da yer aldığı kişilere mal ve hizmet satmak suretiyle vergi kayıp ve kaçağına sebebiyet vermiş olabileceğinden, davacı adına mükellefiyet tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz isteminin kabulü ve Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.