Danıştay 4. Daire E.2016/8069 K.2021/1042

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge kullandığından bahisle re'sen tarh edilen 2010/4 dönemi katma değer vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanarak kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergi Mahkemesince verilen kararda; davacı şirkete ilgili dönemde fatura düzenleyen ...Vergi Dairesi mükellefleri ...Orman Ür. İnş. Yapı Malz. Mob. Tek. Cam. San. Ltd Şti. ile ...Orman Ür. Mob. İnş. Malz. San. Ltd. Şti. hakkındaki tespitlerin, adı geçen mükelleflerin düzenledikleri faturaların sahte veya muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge olduğunu ortaya koymaya yeterli olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirket adına yapılan tarhiyatlarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kısmen kabulü kısmen reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın, ...Orman Ür. Mob. İnş. Malz. San. Ltd. Şti.'den alınan faturalardan kaynaklı tarhiyatlara ilişkin kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Kararın, ...Orman Ür. İnş. Yapı Malz. Mob. Tek. Cam. San. Ltd Şti.'den alınan faturalardan kaynaklı tarhiyatlara ilişkin kısmının temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3/B maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu; 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış; 359. maddesinin (b) bendinde ise gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgeler, sahte belge olarak açıklanmış; 229. maddesinde de, fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesika şeklinde tanımlanmıştır.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; mükelleflerin, yaptıkları vergiye tabi işlemler üzerinden hesaplanan katma değer vergisinden, bu Kanunda aksine hüküm olmadıkça faaliyetlerine ilişkin olarak, kendilerine yapılan teslim ve hizmetler dolayısıyla hesaplanarak düzenlenen fatura ve benzeri vesikalarda gösterilen katma değer vergisini indirebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Katma değer vergisi, bünyesinde yer alan indirim müessesesiyle yansıtılabilir bir vergidir. Katma değer vergisi sisteminde mükellef, üretim ve dağıtım kademeleri içinde, verginin tahsiline, indirimlerin yapılmasına, beyan edilip ödenmesine aracılık eder. Bu bakımdan indirim, mükellefiyete bağlı bir görev olduğu kadar aynı zamanda bir haktır.

Katma değer vergisinde genel prensip, vergiye tabi teslimler üzerinden hesaplanan vergiden, alış faturalarında gösterilen verginin indirilmesidir. Katma değer vergisi indirimi hakkından yararlanabilmek için Kanun bazı şartların varlığını öngörmüştür. Bu şartların bir kısmı esasa, bir kısmı ise şekle ilişkindir.

Katma değer vergisi, vergiyi doğuran olayın gerçekleşmesi halinde, zincirleme olarak kendi içinde otokontrol sistemi taşımakta, bu bağlamda, Kanunda ve Kanunla verilen yetkiye dayanılarak çıkarılan yasa altı düzenleyici işlemlerde öngörülen şekil şartları ile kayıt ve belge nizamına sıkı sıkıya bağlılık sözkonusu olmaktadır.

Kayıt ve belge nizamına uyulması ve faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanması halinde, mal teslimi veya hizmet ifasına bağlı olarak tahsil edilen katma değer vergisinden, mükelleflerin kendilerine yapılan teslim ve hizmet ifasına ilişkin olarak ödedikleri katma değer vergisini indirmeleri mümkün olup, aksi durumda, faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığının tespiti halinde, bu faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimi mümkün bulunmamaktadır.

Buna göre, alış belgelerinde yer alan katma değer vergisinin indirim konusu yapılabilmesi için, alış faturası ya da benzeri vesikalarda ayrıca gösterilmesi ve bu vesikaların kanuni defterlere kaydedildiğinin tevsik edilmesinin yanında, söz konusu belgelerin gerçeği yansıtması da gerekmektedir.

Davacıya uyuşmazlık konusu dönemde fatura düzenleyen ...Vergi Dairesi mükellefi ...Orman Ür. İnş. Yapı Malz. Mob. Tek. Cam. San.

Ltd Şti. hakkında düzenlenen ...tarih ve ...sayılı Vergi Tekniği Raporu'nda; şirketin kuruluşu itibariyle ortaklarının ...ile ...olduğu, ...'in hissesinin tamamının 10/03/2010 tarihi itibariyle ......'a devredildiği, 18/11/2009 tarihli işe başlama yoklamasında mobilya satış mağazası olarak faaliyete başladığı, 10 adet koltuk takımının olduğu, 09/01/2010 tarihli yoklamada iş yerinin başka bir mükellef ile ortak kullanıldığı, sigortalı 2 işçisinin bulunduğu, 26/03/2010 tarihli yoklamada 3 koltuk takımının bulunduğu, şube açacakları ancak tadilatının henüz bitmediği, 25/03/2010 tarihli yoklamada ise 7 işçinin bulunduğu, şubesinin olmadığı,

defter belge isteme yazılarının adreslerde tanınmama nedeniyle tebliğ edilemediği, 2010 yılı Ba formuna göre 3.082.532,00 TL tutarındaki alışlarının 1.714.801,00 TL'lik kısmı hakkında vergi tekniği raporu bulunan, 1.376.731,00 TL'lik kısmı özel esaslara tabi mükelleflerden yapıldığı, Bs formuna göre 3.220.047,00 TL tutarında fatura düzenlediği, karşı bildirimde bulunanların ise 30.210,00 TL tutarında alım bildirdiği, Ba-Bs formlarından mal ve hizmet aldığı bildirilen mükellefler hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle raporlar bulunduğu,

şirket ortaklarının başka şirketlerde ortak ve yöneticiliklerinin bulunduğu ve bu şirketler hakkında sahte belge düzenleme fiili nedeniyle raporlar bulunduğu, mükellef hakkında 2009 ila 2012 dönemlerine ilişkin olarak yapılan cezalı tarhiyatların dava konusu edilmeksizin kesinleştiği, düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda aktarılan tespitlerin birlikte değerlendirilmesinden, mal alındığı beyan edilen mükellefler hakkında sahte belge düzenlemekten olumsuz tespitlerin bulunması, yüksek tutarlı matrah beyan etmesine rağmen bununla uyumlu iş hacmine sahip olmaması , beyan ettikleri KDV matrahları ile kendilerinden mal alanların verdiği Ba formlarının karşılaştırılmasından aralarında çok büyük farklar bulunması hususları dikkate alındığında adı geçen mükellef tarafından davacı şirkete düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmadığı sonucuna varılmış olup, Mahkeme Kararının bu kısımlarında hukuki isabet görülmemiştir.

Bununla birlikte; Mahkemece yeniden verilecek kararda, kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak artırılan kısmı hakkında ayrıca karar verileceği de tabiidir.