Danıştay 4. Daire E.2018/8231 K.2022/3265

Dava konusu istem: Davacının gayrimenkulü hakkında uygulanan haciz işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda;. Veb Ofset Tesisleri Matbaacılık Yayıncılık San. ve Tic. Ltd.

Şti'nin 2006,2007 ve 2008 yıllarına ait muhtelif vergi borçlarından dolayı davacı adına kanuni temsilcisi sıfatıyla … tarih ve …,…,… ve … sayılı ödeme emirleri düzenlenerek usulüne uygun tebliğ edildiği ve ödenmemesi üzerine taşınmazına haciz tatbik edildiği görülmüş olup, davacı tarafından hacze dayanak gösterilen ödeme emirlerine karşı.

Vergi Mahkemesinin E:… sayılı esasında açılan davanın yargılaması sonucunda K:… sayılı kararla hacze dayanak … tarih ve …,…,… ve … sayılı ödeme emirlerinin … dönemine ilişkin özel usulsüzlük cezası ile 2006/7-9, 10-12, 2007/01-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin gelir stopajın tahsili amacıyla düzenlenen kısımlarının iptaline, ödeme emirlerinin geriye kalan kısımları yönünden davanın reddine karar verildiği anlaşılmış olup dava konusu haciz işleminde de 2006/4 dönemine ilişkin özel usulsüzlük cezası ile 2006/7-9, 10-12, 2007/01-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin gelir stopajın tahsili amacıyla düzenlenen kısımları açısından hukuka uygunluk,

kalan kısımlar açısından ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; dava konusu haciz işleminin 2006/4 dönemine ilişkin özel usulsüzlük cezası ile 2006/7-9, 10-12, 2007/1-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin gelir stopajın tahsili amacıyla düzenlenen kısımlarının kabulüne yönelik kısmına davalı tarafından yapılan istinaf başvurusu yönünden;

dayandığı gerekçeler karşısında, istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu anlaşıldığı ve dilekçede ileri sürülen iddialar söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği sonucuna varılmış, dava konusu haciz işleminin geriye kalan kısımlarının reddine yönelik kısmına davacı tarafından yapılan istinaf başvurusu yönünden ise, hacze dayanak gösterilen ödeme emirlerine karşı.

Vergi Mahkemesinin E:… sayılı esasına açılan davanın yargılaması sonucunda K:2017/1072 sayılı kararla hacze dayanak … tarih ve …,…,… ve … sayılı ödeme emirlerinin 2006/4 dönemine ilişkin özel usulsüzlük cezası ile 2006/7-9, 10-12, 2007/01-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin gelir stopajın tahsili amacıyla düzenlenen kısımlarının iptaline, ödeme emirlerinin geriye kalan kısımları yönünden davanın reddine karar verildiği,

bu karara karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine Dairelerince verilen 19/01/2018 tarih ve E:2017/4853, K:2018/100 sayılı karar ile davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun ise kabulüne karar verilerek, dava konusu haciz işleminin dayanağı ödeme emirlerinin tamamının iptaline karar verildiği görüldüğünden dava konusu haciz işleminin 2006/4 dönemine ilişkin özel usulsüzlük cezası ile 2006/7-9, 10-12, 2007/1-3, 4-6, 7-9 dönemlerine ilişkin gelir stopaj dışındaki kısımlarında da hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davalı idare istinaf başvurusunun reddine, davacı istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının redde ilişkin hüküm fıkrası kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.