Danıştay 4. Daire E.2018/858 K.2022/458

Dava konusu istem: Davacı adına düzenlenen ...tarih ve ...sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; ödeme emrinin dayanağı vergi/ceza ihbarnamelerinin ...Mah. ...Sok.

No:......adresine tebliğ edilmeye çalışıldığı, ancak davacı şirketin işi ve iş yerini terk etmesi nedeniyle tebliğ edilemediği, anılan durumun 01/07/2015 tarihli adres tespit tutanağıyla tespit edilmesi üzerine de ilanen tebliğ edildiği, 11/09/2014 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde ise, davacı şirketin adresinin ...Mah. ...Sok. ...Han No:...adresine nakledildiğinin ilan edildiği, bu durumda ihbarnamelerin davacı şirketin adres değişikliğiyle ilgili ilanın yapıldığı 11/09/2014 tarihinden daha sonraki bir tarihte eski adresine tebliğ edilmeye çalışıldığı,

dolayısıyla koşulları oluşmadığı halde yapılan ilanen tebliğ nedeniyle vergi ve cezaların usulüne uygun şekilde kesinleştiğinden bahsedilemeyeceğinden ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.