Danıştay 4. Daire E.2019/2819 K.2022/6456

Dava konusu istem: Davacı şirketin ihtirazı kayıtla verdiği 2016 yılı kurumlar vergisi beyannamesine istinaden tahakkuk eden kurumlar vergisinin 9.179.631,26 TL'lik kısmının iptali istenilmiştir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının ...'a 1997 yılında üye olduğu, 2004 yılından itibaren ...'dan bağımsız olarak faaliyette bulunmakta olan ...

Şirketi'nin üyelerine 10 Euro değerinde hisse senedi verdiği, davacının da 1 adet 10 Euro nominal bedelli nama yazılı hisse senedine 01/07/2004 yılında sahip olduğu ve 07/08/2006 tarihli yönetim kurulu kararına istinaden 10/08/2006 tarihinde banka aktifine kaydedildiği, 17/10/2008 tarihli ... olağanüstü genel kurul toplantısıyla kendi pay sahiplerine temettü dağıtma kararı verildiği ve davacı da bu şekilde 9008 adet ... hissesi edindiği, bu hisseleri kayda geçirirken daha önce aldığı 1 adet hisseyi 31/12/2008 tarihinde sehven kayıtlardan çıkardığı,

yanlışlığın fark edilmesi üzerine 31/12/2015 tarihinde tekrar aktife kaydedildiği,...isse satışına ilişkin Haziran 2016 döneminde 61.197.541,76 TL tutarında davacı bankaya nakdi ödeme yapıldığı olayda, davacının kayıtlarında hisse senetlerinin yanlış hesaplarda izlenmiş olması ya da defter ve kayıtların aktif kısmından çıkarılmış ve iki tam yıl süreyle bu aktif hesaplarda bulundurmamış olması,

vergiyi doğuran olayın gerçek mahiyetini ortadan kaldırmayacağından, davacının 2004 yılından beri sahip olduğu hisseleri 2016 yılında devretmesi nedeniyle elde ettiği gelirin, istisna kapsamında değerlendirilmeyip kurumlar vergisi matrahına dahil edilmesi suretiyle ihtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk ettirilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 5/1-e maddesinde belirtilen "iki tam süreyle aktifinde bulunma" şartının olayda gerçekleşmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.