Danıştay 4. Daire E.2019/4344 K.2021/1889

Dava konusu istem: Davacı adına, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince elde ettiği 13 adet konut ve farklı mahallerde bulunan üç adet arsayı 2011 yılında satıp teslim ettiği halde herhangi bir belge düzenlemediği ve bu satışlarına ait hasılatını beyan etmediğinden bahisle hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden re'sen tarh edilen 2011/3, 6, 7, 8, 9, 12 dönemine ait vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davada … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı karar sonrasında yargılamanın yenilemesi istenilmiştir.

Uyuşmazlıkta verilen kararların özeti: … Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E: …, K: … sayılı kararla davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Taraflarca bu karara ilişkin yapılan temyiz talebi Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 19/11/2018 tarih ve E.2016/7534, K.2018/7659 sayılı kararıyla reddedilerek mezkûr Karar onanmıştır.

Daha sonra, davacı tarafın dava konusu yargılamayla sadece vergilendirme dönemi ile matrah ve cezalı tarhiyat miktarları bakımından farklı ancak konusu ve tarafları aynı olan altı farklı dosyada Kayseri Bölge İdare Mahkemesi tarafından kabul kararları verildiği, işbu dava dosyasında verilen kararında bahsi geçen dosyalarda verilen kararlar doğrultusunda düzeltilmesi gerektiği ileri sürülerek 2577 Sayılı Kanunun 53/1. maddesi (h) bendi uyarınca yargılamanın yenilenmesinin istenilmesi üzerine yapılan yargılamada.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı Kararıyla, Mahkemelerinin E:… ve … sayılı dava dosyalarının konusu işbu dava dosyasındaki gibi katma değer vergisine ilişkin olsa da, bakılmakta olan davanın 2011, E:… sayılı dava dosyasında 2010, E:… sayılı dava dosyasında ise 2009 dönemine ilişkin katma değer vergisine ilişkin olduğu ve söz konusu cezalı tarhiyatların dayanağı olan vergi inceleme raporları ile bu raporlarda yapılan tespitlerin birbirinden farklı olduğu, işbu dava dosyasının sebeplerinin diğer dosyalarla aynı olmadığının belirlendiği,

buna göre, 2577 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin (h) bendinde sayılan şartların gerçekleşmediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçeyle davacının yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, daha önce dava konusu ile aynı konuda açılan davalarının Kayseri Bölge İdare Mahkemesinde lehine sonuçlandığı, ancak Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Mahkeme kararının redde ilişkin kısmının onanmasına karar verildiği, bu kararın Bölge İdare Mahkemesince verilen karara aykırı olduğu, belirtilen dosya ile bu dosyanın konusunun aynı olduğu, yargılamanın yenilenmesi talebinin reddedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.