Danıştay 4. Daire E.2019/6932 K.2022/5371

Dava konusu istem: Davacı adına, … Nakliyat Otomotiv Petrol Ürünleri Turizm Tekstil Mobilya Gıda İnşaat Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu … sayılı ödeme emri içeriğinin 2013 dönemine ilişkin kurumlar vergisi ve buna bağlı alacaklar olduğu, söz konusu amme alacaklarından, gerek beyan ve tahakkuk tarihi itibariyle, gerekse de borcun vade tarihi itibariyle kanuni temsilcilik görevinde bulunmayan ve bu tarihten önce 08/07/2013 tarihli Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanan ortaklar kurulu kararı ile şirket ortaklığı ve kanuni temsilciliğiden ayrılan davacının şirket borçlarından sorumlu tutulmasına imkan bulunmadığından,

şirketten tahsil edilemeyen amme alacağının takibi ve tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı; dava konusu … sayılı ödeme emri yönünden, içeriği amme alacaklarının tahsili amacıyla asıl borçlu şirket adına düzenlenen …tarih ve … sayılı ödeme emrinin şirketteki kanuni temsilcilik sıfatı sona eren davacının ikametgah adresinde tebliğ edilmeye çalışıldığı, adreste bulunamadığı gerekçesi ile memur imzası taşıyan tebliğ pusulasının düzenlendiği,

dolayısıyla 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebliğ hükümlerine aykırı olarak asıl borçlu şirket adına düzenlenen ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği tebligat anlaşıldığından, davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Davalı idarenin, kararın, … tarih ve … sayılı ödeme emirlerine ilişkin kısmına dair temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü iddialar, temyize konu edinilen kararın bu kısmının bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmemiştir.

Davalı idarenin, kararın, … tarih ve … sayılı ödeme emrine ilişkin kısmına dair temyiz istemine gelince;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesine göre tüzel kişilerin mükellef veya vergi sorumlusu olmaları halinde bunlara düşen ödevlerin kanuni temsilcileri tarafından yerine getirileceği, kanuni temsilcinin bu ödevleri yerine getirmemeleri yüzünden mükelleflerin veya vergi sorumlularının varlığından tamamen veya kısmen alınamayan vergi ve buna bağlı alacakların kanuni temsilciden alınacağı kuralı getirilmiştir.

6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un ''kanuni temsilcilerin sorumluluğu'' başlıklı mükerrer 35. maddesinde, tüzel kişilerle küçüklerin ve kısıtlıların, vakıflar ve cemaatler gibi tüzel kişiliği olmayan teşekküllerin mal varlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin ve tüzel kişiliği olmayan teşekkülü idare edenlerin şahsi mal varlıklarından bu Kanun hükümlerine göre tahsil edileceği, bu madde hükmünün, yabancı şahıs veya kurumların Türkiye'deki mümessilleri hakkında da uygulanacağı,

tüzel kişilerin tasfiye haline girmiş veya tasfiye edilmiş olmaları, kanuni temsilcilerin tasfiyeye giriş tarihinden önceki zamanlara ait sorumluluklarını kaldırmayacağı, temsilciler, teşekkülü idare edenler veya mümessillerin, bu madde gereğince ödedikleri tutarlar için asıl amme borçlusuna rücu edebileceği hükmüne yer verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu …Nakliyat Otomotiv Petrol Ürünleri Turizm Tekstil Mobilya Gıda Taahhüt Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nin ödenmeyen vergi borçlarının tahsili amacıyla adına … tarih ve … ve … sayılı ödeme emirlerinin düzenlendiği, ödeme emirleri içeriği borçların, 2013 yılı muhtelif dönemlerine ilişkin katma değer vergisi, gecikme faizi, vergi ziya-ı cezası ile 2013 yılı kurumlar vergisi, damga vergisi, ve özel usulsüzlük cezası olduğu, 08/07/2013 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan 21/06/2013 tarihli genel kurulu kararı ile davacının ortaklığının ve kanuni temsilcilik görevinin sona erdiği anlaşılmaktadır.

Olayda, ödeme emrinde yer alan borçların 21/06/2013 tarihine kadar olan kısmından davacının Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca sorumlu tutulabilmesi mümkün olup anılan dönemlere ilişkin vergi borçlarının ne şekilde doğduğunun belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda, söz konusu dönemlere ilişkin vergi borçlarının, beyan üzerine ya da vergi incelemesi, beyanname vermeme veya defter belge ibraz etmeme gibi tarh sebeplerinden biri ile ortaya çıkıp çıkmadığı açıklığa kavuşturulduktan sonra ödeme emrinde yer alan borçların 21/06/2013 tarihine kadar olan kısmında davacının sorumluluğu bulunup bulunmadığı araştırılarak bir karar verilmesi gerektiğinden, kararın bu kısmında hukuka uygunluk bulunmamaktadır.