Danıştay 4. Daire E.2019/9487 K.2022/4329

Dava konusu istem: … Holding A.Ş adına düzenlenen … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu ödeme emirlerinin … Holding A.Ş. adına düzenlendiği, tebligatın davacıya yapıldığı, davacının halen şirkette bir görevi bulunmadığını ileri sürerek kendi adına dava açtığı, davacının şirket adına olan ödeme emirlerine karşı kendi adına dava açmasına olanak bulunmadığı, tebligatın kendisine yapılmış olmasının da davacıya kendi adına dava açma hak ve yetkisi vermediği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın ehliyet yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının şirketin eski yöneticisi olduğu ve ödeme emirlerinin eski yöneticiye yapılmasının usule aykırı olduğu, ödeme emirlerinin muhatabının … Holding A.Ş. olduğu, buna rağmen davacıya tebligat yapılması nedeniyle ödeme emrinin muhatabı olduklarını düşündükleri, asıl borçlu şirket takip edilmeden yönetim kurulu üyesinin sorumluluğuna gidilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.