Danıştay 4. Daire E.2020/1487 K.2023/591

2) … Vergi Dairesi Başkanlığı (… Vergi Dairesi Müdürlüğü) VEKİLİ : Av…

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek taraflarca aleyhlerine olan hüküm fıkralarının bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem : Davacı adına, 2016/2,4,5,6,7,9,10,11 ve 12. dönemleri için resen tarh edilen vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'un 353/1. maddesi gereği kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacının haklarında sahte belge düzenlediklerine ilişkin vergi tekniği raporu bulunan …,. Dekorasyon Metal İnşaat Madencilik Dizayn San. ve Tic. Ltd. Şti. ve. Grup Tur İnşaat Hafriyat Nakliye Lastik İş Makinaları Oto Yedek Parça Sanayi ve Tic. Lt.

Şti.'den fatura aldığı ve bunları yasal defter ve belgelerine kaydederek indirim konusu yaptığı tespit edildiğinden, davacı tarafından indirim konusu yapılan bahse konu faturalardaki indirimlerin reddinin gerektiği belirtilerek dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı ve özel usulsüzlük cezası kesildiği,. Vergi Dairesi mükellefi …,. Vergi Dairesi mükellefi. Grup Tur İnşaat Hafriyat Nakliye Lastik İş Makinaları Oto Yedek Parça Sanayi ve Tic. Lt.

Şti. ve Kızılbey Vergi Dairesi mükellefi. Dekorasyon Metal İnşaat Madencilik Dizayn San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerin değerlendirilmesinden, bu firmalar tarafından davacıya verilen faturaların gerçek bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olması sebebiyle bu mükelleflerden olan alışlarının indirimden reddi suretiyle yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı, 2015/12 döneminden sonraki döneme devreden indirilecek katma değer vergisinin 0 TL kabul edilmesinde ve vergi ziyaı cezasının üç kat uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı,

tekerrüre dayanak cezanın kesinleştiği 2016 yılını izleyen 2017 yılından itibaren beş yıl içerisinde işlenen vergi ziyaı suçu sebebiyle tekerrür uygulanması mümkün olduğundan 2016 yılında işlenen vergi ziyaı suçu için tekerrür uygulanmasında ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasında hukuka uyarlık olmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Davacı tarafından, satıcı firmalar hakkında ne gibi işlem yapıldığı, elde ettiği var sayılan komisyon geliri üzerinden tarhiyat yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise tarhiyatın denetimden geçip geçmediği hususlarının araştırılması gerektiği, mükelleflerin davacıya fatura düzenlediği dönemlerde gayri faal olduğuna dair herhangi bir yoklama olmadığı, ödemelerin bankacılık sistemi içerisinde gerçekleştiği, kurumlar vergisi yönünden davacı adına tarhiyat önerilmediği, aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Davalı idare tarafından, aleyhe olan hüküm fıkralarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.