Danıştay 4. Daire E.2020/4131 K.2023/3948

Dava konusu istem: Davacı adına, …Otomatik Asansör Sis. Elek. Tur. İml. San. Tic. Ltd. Şti'ye ait vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen …tarih ve …, …, …, …, …, …ve …sayılı ödeme emirlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …Vergi Mahkemesince verilen …tarih ve E: …, K: … sayılı kararda; …tarih ve …, …, …, …, …, …sayılı ödeme emirleri ile … sayılı ödeme emri muhteviyatı borcun bir kısmının, davacının kanuni temsilcisi olarak görev yaptığı 27/04/2004-16/03/2005 tarih aralığı dışında kalan dönemlere ilişkin olduğu,

… sayılı ödeme emri muhteviyatı diğer kısımlarına ilişkin borcun ise davacının kanuni temsilciliğinin sona ermesinden sonra göreve getirilen kanuni temsilcisinin defter ve belge ibraz etmemesi sebebiyle yapılan cezalı tarhiyat sonucunda ortaya çıktığı bu haliyle söz konusu amme alacaklarından davacının sorumlu olmadığı anlaşıldığından dava konusu ödeme emirlerinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.