Danıştay 4. Daire E.2020/5939 K.2021/5807

Dava konusu istem: Davacı adına, ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu … Mad. Hurda San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borçlarının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla.

18/02/2005 tarihinde tasfiyeye giren asıl borçlu şirket hakkında yayımlanan Türkiye Ticaret Sicili Gazetelerinin ilgili nüshalarının incelenmesinden, 08/03/2005 tarihli ilanda aynı zamanda şirket ortağı olan davacının tasfiye memuru olarak atandığı, daha sonra mevcut tüm hisselerini 26/01/2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanan kararla devrederek şirketten ayrıldığı, 28/03/2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi'nde ise ortaklardan …'in tasfiye halinde olan şirkette tek başına temsil ve ilzama yetkili kılındığı,

dolayısıyla 01/01/2007 ila 28/03/2007 tarihleri içerisinde kanuni temsilci vasfını taşıyan davacının, bu dönemlere ilişkin kısmi sorumluluğunun bulunduğu sonucuna varıldığı, şirket adresinin 24/09/2007 ve 22/03/2010 tarihlerinde iki kez değiştirildiği ve 30/04/2010 tarihli ilan ile en son bilinen adresi olan "…" adresine taşındığı,

dava konusu ödeme emri içeriğinde yer alan amme alacaklarının tahsili amacıyla öncelikle asıl borçlu şirket adına düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin, tasfiye memuru sıfatıyla davacının şirketten hukuki ve fiili olarak ayrıldığı tarihten sonra düzenlenerek ikametgah adresine tebliğ edilmeye çalışıldığı ve adreste bulunamadığından bahisle 2013 yılı içerisinde ilan yoluyla tebliğinin sağlandığı, Mahkemelerince yapılan ara karara istinaden davalı idarece sunulan, Ticaret Sicili Memurluğu'nca düzenlenen 2010 ve 2012 tarihli yazılarından da anlaşıldığı üzere asıl borçlu şirketin 30/04/2010 tarihinden sonra adresinin değişmediği,

ayrıca davacıdan sonra kanuni temsilci olan şahsın ve diğer şirket ortağının adreslerinin de davalı idare bilgisi dahilinde olduğu görüldüğünden, söz konusu tebligatın, anılan tarihte şirketle ilişkisi olmayan eski ortağı ve temsilcisine yapılmaya çalışılarak adreste bulunmadığından bahisle ilanen tebligat yoluna gidilmesi nedeniyle usulsüz olduğu sonucuna varılmış olup,

bu haliyle asıl borçlu şirket hakkında usulüne uygun olarak kesinleştirilmeyen söz konusu vergi borçlarının tahsili amacıyla uyuşmazlığa konu borçların ilgili olduğu dönemlerde kısmi sorumluluğu bulunan davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla tanzim ve tebliğ olunan ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu belirtilerek temyiz isteminin kabulü ile Vergi Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Vergi Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararına karşı yapılan temyiz istemi Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 01/07/2020 tarih ve E:2020/298,K:2020/934 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın davanın kabulüne ilişkin hüküm fıkrasının temyizen incelenmesi için Kurulca gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosya incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.