Danıştay 4. Daire E.2020/61 K.2023/492

Dava konusu istem: Davacının aleyhine olan mahkeme kararları neticesinde ödediği tutarların söz konusu kararların Danıştay tarafından bozulduğu gerekçesiyle 6111 sayılı Kanun uyarınca tahakkuk eden borçlarına mahsup edilmesi talebine ilişkin başvurunun zımnen reddine dair işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Vergi Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Davacının iade talebinin dosyalar bazında ayrı ayrı incelendiği, dava konusu davalı idarece tesis edilen davacının iade talebinin reddine dair işlemde, Danıştay bozma kararlarına uyma sonrasında verilen .... Vergi Mahkemesinin ..., ...., ..., ..., ... ve ... Esas dosyaları üzerinden kabul edilen tutarlar yönünden hukuka uyarlık, fazlaya dair kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN DAVACININ İDDİALARI

Vergi Mahkemesi kararlarının temyiz edildiği, verilecek kararların sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TEMYİZ EDEN DAVALININ İDDİALARI

Vergi Mahkemesi kararları neticesinde davacının yargıya taşıdığı mahsup talepleri yerine getirildiği ve arta kalan iade tutarının bir kısmı mahsuben geriye kalan kısmının ise nakit iade edildiği ileri sürülmektedir.

DAVACININ SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

DAVALININ SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.