Danıştay 4. Daire E.2021/2083 K.2022/2772

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, vergi inceleme raporuna istinaden resen tarh edilen 2010/1-12 dönemine ilişkin olarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesi kararıyla; emtia alımlarının sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirilmiş olduğu kabul edilirken, bu faturalara dayalı ödemelerin banka ve finans kurumları veya posta idarelerince düzenlenen belgelerle tevsikinden söz edilemeyeceği gibi, bu tip eylemlerin özel usulsüzlük cezası kesilmesi gereken eylemler arasında da gösterilmediğinden,

uyuşmazlık konusu olayda, davacı tarafından sahte veya muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı faturalarla belgelendirdiği alımlarına ilişkin ödemeleri tevsik etmediğinden bahisle özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu belirtilerek Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.