Danıştay 4. Daire E.2021/4066 K.2021/5949

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonunca belirlenen matrahlar üzerinden tarh edilen 2010 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; davacı hakkında tanzim olunan … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu'nun irdelenmesi sonucunda; davacının inceleme döneminde kayıt ve beyan dışı bıraktığı hasılatı olduğu, karşıt incelemeler, banka kayıtları ve şirket yetkilisinin ikrarı ile sabit olan şirket adına tarh edilen, dava konusu cezalı kurumlar vergisinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yapılan inceleme sonucunda düzenlenen raporun somut tespitler içermediği, vergi müfettişi tarafından yeterince araştırma ve inceleme yapılmadığı, takdire sevk işleminin zamanaşımını kesmek amacıyla yapıldığı, davacı şirket yetkilisinin beyanlarının ikrar kabul edilemeyeceği, dolayısıyla kararın hukuka aykırı olduğu, temyiz talebinin kabulü ile Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar Danıştay bozma kararı esas alınarak verilen mahkeme kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 29/04/2021 tarih ve E:2020/1434, K:2021/655 sayılı kararı ile bozmaya uygunluk yönünden reddedilerek kararın davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.