Danıştay 4. Daire E.2021/5078 K.2022/1114

Dava konusu istem: Davacı adına, şirket aktifinde iki yıldan daha uzun bir süre yer alan taşınmazın gelir paylaşımı yoluyla satışından elde edilen kazancın 5520 sayılı Kanun'un 5/1-e maddesi gereğince %50'sinin kurumlar vergisinden istisna tutulması gerektiğinden bahisle verilen ihtirazi kayıtlı beyanname üzerine 2019 yılı için tahakkuk eden kurumlar vergisinin ….-TL'lik kısmının terkini ve ödenen vergilerin iadesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. Vergi Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; taşınmaz satışının davacı şirketin faaliyet konusunun dışında olduğu, davalı idarece aksi yönde bir bilgi ve belge sunulmadığından söz konusu kazancın 5520 sayılı Kanun'un 5. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bölge İdare Mahkemesince; istinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının usul ve hukuka uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Şirketin Olağan Genel Kurul Toplantı Tutanağında şirketin maksat ve mevzuunun gerçekleştirilmesi için veya sosyal sebeplerle her nevi gayrimenkul satın alabileceği, satabileceği ve kiraya verebileceğinin belirtildiği, bu durumda her ne kadar şirketin faaliyet alanı sanayi işleri olsa da gayrimenkul faaliyetinde de bulunduğunun kabul edilmesi gerektiği, davacı şirketin arsasını hasılat paylaşım sözleşmesiyle müteahhite verdiği, bu sözleşme ile gayrimenkul ticareti yaptığı, dolayısıyla fiilen inşaat işi yapan şirketin söz konusu hasılatı için istisna hükümlerinden yararlanmasının mümkün olmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Şirketin faaliyet konusunun sanayi üretimi olduğu, taşınmaz satım işi olmadığı, söz konusu arsanın iki tam yıldan daha uzun süredir şirketin aktifinde olduğu, hasılat paylaşımı ile arsanın müteahhide verildiği, karşılığında arsa bedeli için fatura düzenlendiği, gayrimenkul ticareti işi yapılmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.