Danıştay 4. Daire E.2022/1555 K.2022/3022

Dava konusu istem: Davacı adına sahte fatura kullandığından bahisle takdir komisyonu kararlarına istinaden re'sen tarh edilen 2010/3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergilerinin kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacının 2010 yılında hakkında sahte belge düzenlediği yönünde vergi tekniği raporu bulunan bir firmadan aldığı faturaları kullandığı gerekçesiyle sınırlı olarak incelenmesinin talep edildiği, 29/12/2015 tarihinde, zamanaşımı süresinin dolmasına iki (2) gün kala, takdir komisyonuna sevk edildiği, 06/09/2016 tarihli takdir komisyonu kararıyla matrah takdirinin yapıldığı,

Mahkemelerince yapılan ara karar üzerine davalı idare tarafından gönderilen cevabi yazı ve eklerinden ise, takdir komisyonu kararının 26/09/2016 tarihinde vergi dairesine tevdi edildiği dikkate alındığında en geç 28/09/2016 tarihinde tebliği gereken ihbarnamelerin 29/09/2016 tarihinde tebliğ edilmesi nedeniyle içeriği dava konusu vergi ve cezaların zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

TETKİK HÂKİMİ : ….

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.