Danıştay 4. Daire E.2022/1985 K.2022/3376

Dava konusu istem: Davacı adına, kısmen sahte fatura düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinden bahisle vergi tekniği raporu ile takdir komisyonu kararı uyarınca re'sen tarh edilen 2010 yılı kurumlar vergisi ve 2010/10-12 dönemi geçici vergi ile kurumlar vergisi için tekerrür hükümleri uygulanarak, geçici vergi için ise üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarının kaldırılması istenilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay bozma kararı üzerine Bölge İdare Mahkemesince; davacı hakkındaki tespitler incelendiğinde, özellikle merkez ve şube olarak yapılanmaya giden, yapılan yoklamalarda faal bulunan, ciddi sayıda işçi çalıştırdığı ihtilafsız olan, yüksek miktarda ödenecek kdv'si çıkan, faaliyetinin bir kısmının gerçek bir ticari ilişkiye dayalı olduğu idarece de kabul edilen mükellefin, salt hakkında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemekten dolayı vergi tekniği raporu tanzim edilen 4 ayrı mükellefe fatura düzenlediğinden bahisle,

anılan 4 mükellefe düzenlenen faturaların komisyon karşılığında düzenlediği iddiasının somut ve şüpheden uzak bir biçimde ispatlanamadığı,mükelleflerin bir takım vergisel yükümlülüklere uymamış olmalarının veya yükümlülükleri yerine getirmede olumsuzluklarının bulunması yönündeki belirlemelerin, sahte fatura düzenlediklerine kesin bir delil oluşturmayacağı da göz önüne alındığında dava konusu cezalı tarhiyatlarda hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kararın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Cevap verilmemiştir.

TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dördüncü Dairesince, … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı sayılı kararına karşı yöneltilen temyiz istemi Vergi Dava Daireleri Kurulunun 15/12/2021 tarih ve E:2021/1481, K:2021/1855 sayılı kararı ile bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin yapılması için Kurulca Dairemize gönderilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu ve bunun yemin hariç her türlü delille ispat edilebileceği, 134. maddesinin 1. fıkrasında, vergi incelemesinden maksadın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırmak, tespit etmek ve sağlamak olduğu kurala bağlanmış, 359. maddesinde, gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi düzenlenen belgenin sahte belge olduğu,

belgelerin asıl veya suretlerinin tamamen veya kısmen sahte olarak düzenlenmesinin kaçakçılık suçunu oluşturacağı, 344. maddesinde ise 359. maddede yazan fiillerle vergi ziyaına sebebiyet verildiği takdirde üç kat vergi ziyaı cezası kesileceği hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 30. maddesinde, re'sen vergi tarhının, vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitine imkan bulunmayan hallerde takdir komisyonları tarafından takdir edilen veya vergi incelemesi yapmaya yetkili olanlarca düzenlenmiş vergi inceleme raporlarında belirtilen matrah veya matrah kısmı üzerinden vergi tarh olunması olarak tanımlandığı,

tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığına dair delil bulunursa vergi matrahının tamamen veya kısmen defter, kayıt ve belgelere veya kanuni ölçülere dayanılarak tespitinin mümkün olmayacağının kabul edildiği, 74. maddesinde, takdir komisyonlarının yetkili makamlar tarafından istenilen matrah takdirini yapmakla görevli olduğu, 75. maddesinde ise, komisyonların inceleme yetkisine haiz oldukları hükümlerine yer verilmiştir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Dosyaların İncelenmesi" başlıklı 20. maddesinin birinci fıkrasında da, Danıştay, Bölge İdare Mahkemeleri ile İdare ve Vergi Mahkemelerinin bakmakta oldukları davalara ait her türlü incelemeyi kendiliklerinden yapacakları, Mahkemelerin belirlenen süre içinde lüzum gördükleri evrakın gönderilmesini ve her türlü bilgilerin verilmesini taraflardan ve ilgili diğer yerlerden isteyebilecekleri hükmüne yer verilmiştir.

Davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı Vergi Tekniği Raporu incelendiğinde, davacının iletişim bayisi faaliyeti ile iştigal ettiği, 26/03/2003 ila 05/07/2012 tarihleri arasında Bayrampaşa Vergi Dairesi mükellefi iken 05/07/2012 tarihinden itibaren Lüleburgaz Vergi Dairesi mükellefi olan şirket nezdinde 08/07/2009 tarihinde yapılan yoklamada, işyerinin 110 m2 olduğu, faaliyet konusunun … abone merkezi olduğu, 01/04/2009 tarihli yoklamada, şubesinin olduğu, 70 m2 civarında ve aylık kirasının 1.000,00 TL olduğu, 24/04/2009 tarihli yoklamada merkez ve şubede işçi tespiti için gidildiği,

14 kişinin asgari ücretle çalıştığı, 04/05/2010 tarihli yoklamada faaliyet konusunun … abone merkezi olduğu, merkezde 2 işçi, esen kent ve fatih şubesinde 2'şer işçi olmak üzere toplam 6 işçinin çalıştığı, mükellef tarafından bugüne kadar toplam 11.569,38 TL vergi aslı ödemesi yapıldığı, uyuşmazlık konusu yılda yaklaşık 1.978.000,00 TL kdv matrahı beyan edildiği, buna karşılık ödenecek kdv tutarının yaklaşık 358.000,00 TL çıktığı, mükellefin 2010 yılı alışlarının 35 mükelleften toplamda 26.136.729,00 TL olduğu, bunun 15.330.005,00 TL'lik kısmının hakkında vergi tekniği raporu bulunan …,.

İnşaat Turizm Emlak Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.,. Enerji İletişim İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile. Enerji İletişim Hiz. San. ve Tic. A.Ş.' den yapıldığı, bu dört mükellefin satış bildirimlerinden ise davacıya 10.734.589,00 TL satış yapıldığının anlaşıldığı, yine aynı yılda davacının söz konusu dört mükellefe 12.921.490,00 TL'lik satış yaptığını beyan ettiği, bu mükelleflerin karşıt alış bildiriminde ise davacıdan 10.893.923,00 TL'lik alış bildiriminde bulunulduğu,

söz konusu mükellefler hakkında ki vergi tekniği raporlarında da davacı ve birbirleri arasında yüksek tutarlarda "kontör" muhteviyatlı faturalar düzenledikleri, faturalara konu ödemelerin ve ticari ilişkinin fiktif olduğu ve söz konusu dört mükellefe düzenlenen faturaların komisyon karşılığı düzenlenen sahte faturalar olduğu tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümleri ile tespitler bir arada değerlendirildiğinde, özellikle davacı ile hakkında vergi tekniği raporu bulunan …,. İnşaat Turizm Emlak Teks. San. ve Tic. Ltd. Şti.,. Enerji İletişim İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile. Enerji İletişim Hiz. San. ve Tic.

A.Ş. isimli mükelleflerin aynı yıl içinde birbirlerinden yüksek tutarlarda "kontör" içerikli fatura alması ve yine birbirlerine "kontör" içerikli fatura vermelerinin ticari hayatın olağan akışına uygun olmadığı dikkate alındığında Vergi Dava Dairesince, 2577 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince davacının fatura aldığı ve düzenlediği söz konusu dört mükellef hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerde incelenerek davacı ile beraber aralarındaki fatura organizasyonuna konu ticaretin gerçek olup olmadığı araştırılarak bir karar verilmesi gerektiğinden Vergi Dava Dairesi kararında hukuka uygunluk bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

(X) KARŞI OY

Temyiz dilekçesinde öne sürülen hususlar, temyize konu Vergi Dava Dairesi kararının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmadığından temyiz isteminin reddi gerektiği görüşüyle Dairemiz kararına katılmıyoruz.